Güneş seven bitkiler yanılgısı, yeni bahçıvanların en sık karşılaştığı hayal kırıklıklarından birinin temel nedenidir. Güneş almak iyi bir şeydir, bu doğrudur; ancak her bitki için ve her güneş tipi için değil. Güneş seven bitkiler yanılgısı birkaç katmanda ilerler. İlki güneş yoğunluğu ve süresinin ayrımını yapmamaktır. Sabah güneşi yumuşak ve kısmen nemliyken öğleden sonra güneşi sert ve kavurucu olabilir. Birçok bitki için sabah güneşi yeterli ve idealken öğleden sonra güneşi strese yol açar. Dolayısıyla güneş görüyor olmak yeterli koşul değildir. Toprak ısısı ve nem dengesi de göz ardı edilen değişkenlerdir. Güneş alan bir bahçe köşesinde toprak hızla kurur; bu durum bazı güneş sever bitkiler için bile olumsuz sonuç verebilir. Kuraklığa toleranslı olmayan güneş sever bitkiler, yeterli sulama yapılmadan yetiştirilmeye çalışıldığında görünmez bir stres faktörüne maruz kalır. Yöney ve bölgenin iklimi de belirleyicidir. İklimi ılıman bir bölgede tam güneş alan bahçede yetişen bitki, sıcak ve kurak bir iklimde aynı koşullarda yaşayamayabilir. Güneş seven bitkiler yanılgısı bu bağlamsal farklılıkları görmezden gelen evrensel kurallar üzerine kurulmuştur. Daha güvenilir bir yaklaşım için her bitki için sunulan bilginin ötesine geçmek gerekir. Yerel iklim koşulları, toprağın nem tutma kapasitesi, rüzgar koruması ve bitki geçmişi: Bunların hepsi güneş miktarından bağımsız belirleyici değişkenlerdir. İyi bir bahçıvan güneşi saymaz, gözlemler.