SBTi bilim temelli hedefler, kurumsal emisyon azaltım hedeflerinin Paris Anlaşması'nın 1.5°C ya da 2°C ısınma limitiyle uyumlu olup olmadığını denetleyen bağımsız bir doğrulama çerçevesidir. Gönüllü taahhütlerin yetersizliğine yönelik artan eleştiriler karşısında SBTi, hesap verebilirlik mekanizması olarak kurumsal iklim taahhütlerine metodolojik zemin sağlar. SBTi bilim temelli hedefler metodolojisinde iki temel yaklaşım kullanılmaktadır. Sektörel karbonsuzlaşma yaklaşımı (SDA), sektör bazında karbon yoğunluğu düşüş eğrilerini uluslararası enerji ajansı (IEA) senaryolarına dayandırır. Ekonomi geneli karbon bütçesi yaklaşımı (ECBA) ise şirketin referans yılındaki gelir payına orantılı bir karbon bütçesi tahsis eder. Kapsam 1, 2 ve 3 emisyonlarına ilişkin ayrım, SBTi metodolojisini anlamak için temel kabul edilir. Kapsam 1 doğrudan operasyonel emisyonları, Kapsam 2 satın alınan enerji tüketiminden kaynaklananları, Kapsam 3 ise değer zinciri boyunca, tedarikçi, lojistik, kullanım ve elden çıkarma aşamaları dahil, oluşan dolaylı emisyonları kapsar. Kapsam 3 emisyonlarının kurumsal karbon ayak izindeki payı çoğunlukla %70-90'a ulaşmaktadır; bu nedenle yalnızca Kapsam 1-2 hedefleyen taahhütlerin yetersizliği sıkça eleştiri konusudur. Doğrulama süreci birkaç aşamadan oluşur: şirketin başvurusu, temel yıl tespiti, hedeflerin referans senaryo uyumunun kontrolü, bağımsız uzman incelemesi ve onay kararı. SBTi bilim temelli hedefler hâlihazırda 7.000 üzerinde şirkete uygulanmış durumda olup reddedilen ya da geri çekilen başvuru oranı dikkat çekici bir seviyededir. Kurumsal strateji boyutunda SBTi taahhüdü, sermaye maliyetini etkileyen ESG derecelendirmesi ve sürdürülebilir finansman araçlarına erişim açısından rekabetçi bir faktöre dönüşmüştür. Net sıfır çerçevesiyle bağdaşmayan portföylerden çıkış stratejisi yürüten kurumsal yatırımcılar, SBTi doğrulamasını ön eleme kriteri olarak kullanmaktadır.