Teknik belgede tablo şekil numaralandırma, uzun belgelerde okuyucunun içeriğe referans vermesini ve çapraz atıf yapmasını kolaylaştırır. Kural basittir ancak uygulama tutarsızlıkları yaygın bir sorundur. En yaygın yaklaşım, bölüm bazlı numaralandırmadır. Üçüncü bölümdeki birinci şekil "Şekil 3.1", ikinci tablo "Tablo 3.2" olarak adlandırılır. Bu sistem, büyük belgelerde okuyucunun şeklin hangi bölümde olduğunu numarayı görerek tahmin etmesini sağlar. Kısa belgelerde ise belge genelinde sıralı numaralandırma, Şekil 1, Şekil 2, tercih edilebilir. Teknik belgede tablo şekil numaralandırma için şekil ve tablo ayrı sayaçlarda tutulur. Şekil 3.1 ile Tablo 3.1 aynı belgede bir arada bulunabilir; bunlar birbirinin devamı değil bağımsız sayaçlardır. Başlık konumu da standart gerektirir: tablo başlıkları tablonun üstüne, şekil başlıkları ise şeklin altına yazılır. Bu kural evrensel bir standart olmamakla birlikte IEEE, APA gibi stil kılavuzlarının büyük çoğunluğu bu yerleşimi önerir. Başlık metni kısa ve açıklayıcı olmalıdır. "Tablo 2.3: 2023 Yılı Kullanıcı Başvuru Verileri" gibi bir başlık tablonun içeriğini tek satırda aktarır. Gereksiz "gösterimi" ya da "analizi" gibi sözcükler başlığı şişirir. Çapraz atıflar belgede mutlaka numarayla yapılır: "Aşağıdaki tabloda" yerine "Tablo 3.1'de" yazın. Bu sayede belge yeniden düzenlendiğinde veya sayfa numaraları değiştiğinde referanslar geçerliliğini korur. Teknik belgede tablo şekil numaralandırma için otomatik numaralandırma özelliği sunan kelime işlemci ya da belge düzenleme araçları manuel hatanın önüne geçer.