Diyalog yazma, kurgu dünyasında en sık yapılan hatalardan birinin hedefidir: gerçek hayat konuşmalarının birebir aktarılması. Gerçek diyalog ile iyi kurgu diyalogu birbirine benzer görünmez; kurgu diyalogu kasıtlı, seçici ve işlevseldir. 1. Her diyalog bir işlev taşısın Diyalog yazma sürecinde her satırın en az bir işlevi olmalıdır: - Karakter hakkında bilgi vermek - Çatışma kurmak veya ilerletmek - Bilgi aktarmak (ama açıkça değil) - Tempo değiştirmek Sosyal dolgu konuşmalar ("nasılsın", "iyiyim", "harika") gerçek diyalog yazma anlayışında yer almaz; ya kısaltılır ya atlanır. 2. Alt metin kullanın Gerçek diyalog yazma becerisi, söylenen ile kastedilen arasındaki boşlukta yaşar. Bir karakter "hiç de sorun değil" diyorsa, ton ve bağlam aslında tam tersini göstermelidir. Okuyucu bu ayrımı hissettiğinde diyalog derinleşir. 3. Her karakter farklı konuşsun Diyalog yazma sürecinde tüm karakterler aynı ses tonunu kullanıyorsa, kim konuştuğunu belirtmeden okuyucu ayırt edemez. Her karakterin kelime hazinesi, cümle uzunluğu, soru sorma eğilimi ve mecazları farklı olmalıdır. 4. Yüksek sesle okuyun Diyalog yazma kontrolünün en etkili yöntemi, yazdığınızı yüksek sesle okumaktır. Ağzınıza sıkışan, zorlanarak telaffuz ettiğiniz cümleler doğal diyalog değildir. Kolayca söylenen cümle, kulağa doğal gelir. 5. "Dedi" ve alternatifler Diyalog yazma kaynaklarında tartışmalı konu: konuşma eylemi için "dedi" mi yoksa "haykırdı, fısıldadı, söyledi, vurguladı" mı kullanılmalı? Kural basittir: "dedi" okuyucunun gözünde görünmezleşir, ötekiler dikkat çeker. Güçlü bir diyalog, eylem betimlemesine ihtiyaç duymadan tonu kendi içinde taşımalıdır. 6. Konuşma sırasında eylem ekleyin Diyalog yazma sırasında yalnızca konuşma satırları zaman zaman monoton kalır. Konuşma arasına küçük eylemler (bir şey almak, pencereye bakmak, duraksayarak oturmak) eklemek hem ritmi kırar hem de diyalogla eş zamanlı sahne kurar. 7. Kesintiler ve tamamlanmamış cümleler Gerçek konuşmalar düzgün başlayıp düzgün bitmez. Diyalog yazma sürecinde bir karakterin cümlesinin ortasında kesilmesi (em dash:, ) veya cümleyi yarım bırakması (üç nokta: ...) gerçekçi etkileşim yaratır.