Perde duvar tasarımı, betonarme yapılarda yatay yük taşıma kapasitesinin büyük bölümünü üstlenen kritik bir yapısal unsurdur. Deprem ve rüzgar gibi yatay kuvvetlere karşı koymak üzere tasarlanan perdeler, genel olarak iki kategoride incelenir: bağ kirişli (coupled) perdeler ve tekil (cantilever) perdeler. Her iki tip için de TBDY 2018 ve ACI 318 gereksinimleri kapsamında kesit boyutlandırması, donatı düzenlemesi ve beton dayanım sınıfı belirlenmesi yapılmalıdır. Perde duvar tasarımında en kritik parametre boyut oranıdır (aspect ratio). Toplam yüksekliğin yatay uzunluğa oranı 2'nin altında kalan perdeler daha ziyade kesme egemenliğinde davranır; bu tür yapılarda beton ezilmesi ve diyagonal çatlama mekanizmaları belirleyici olur. Oran 2'nin üzerindeyse eğilme egemenliği öne çıkar ve klasik plastik mafsal tasarımı yaklaşımları uygulanabilir. Perde duvar tasarımı aşamasında sınır bölgesi (boundary element) tespit kriteri doğrudan bu oranla ilişkilidir. Donatı düzenlemesinde, yatay ve düşey dağılmış donatı oranları TBDY'nin belirlediği minimum değerlerin (ρh, ρv ≥ 0.0025) altına inmemelidir. Sınır bölgelerinde ise özel sarılma donatısı (confinement reinforcement) hem beton ezilmesini geciktirir hem de sünekliği artırır. Kapasiteye göre tasarım ilkesi gereği kesme dayanımı, eğilme kapasitesine göre belirlenen tasarım kesme kuvvetinin üzerinde tutulmalıdır. Boşluklu perdeler için bağ kirişi sünekliği kritik olup çapraz donatı (diagonal reinforcement) bu bölgenin başlıca çözüm yaklaşımıdır. Hesap yöntemleri açısından doğrusal elastik analiz, eşdeğer deprem yükü yöntemi ve mod birleştirme spektral analiz en yaygın kullanılan araçlardır. İleri seviye tasarım problemlerinde zaman tanım alanında doğrusal olmayan analiz (NLTHA) tercih edilse de pratik uygulamalarda φ-katsayısı yaklaşımlı doğrusal yöntemler yeterli hassasiyeti sağlar.