Tipografi hiyerarşi göz hareketi ilişkisi, yayıncılık tasarımının bilişsel ergonomi temelli en güçlü araştırma alanlarından birini oluşturmaktadır. Okuyucunun gözü sayfada rastgele dolaşmaz; tipografik yapının yarattığı görsel ağırlık gradyanları göz hareketini belirli bir düzende yönlendirir ve bu yönlendirmenin kalitesi okuma deneyiminin ve anlama etkinliğinin temel belirleyicilerinden biridir. Göz izleme teknolojisi (eye tracking), tipografi hiyerarşi göz hareketi araştırmalarının birincil deneysel aracıdır. Sakkad (hızlı göz sıçraması) ve fiksasyon (belirli bir noktada durma süresi) örüntüleri, okuyucunun sayfanın hangi unsurlarını hangi sırada ve ne kadar süre işlediğini milisaniye hassasiyetiyle belgelemektedir. Isı haritaları olarak görselleştirilen bu veriler, tasarım kararlarının okuyucu görsel yolculuğu üzerindeki etkisini doğrudan test etmeyi mümkün kılmaktadır. Tipografi hiyerarşi ilkesi, yazılı içeriği görsel önem sıralamasıyla düzenlemenin metodolojik çerçevesidir. Başlık, ara başlık, metin ve alt metin düzeyleri arasındaki boyut, ağırlık (kalınlık), kontrast ve boşluk farklılıkları bu hiyerarşiyi oluşturan biçimsel araçlardır. Göz izleme araştırmaları, güçlü bir tipografik hiyerarşinin okuyucuyu anlamlı içerik düğümlerine önce yönlendirdiğini ve ardından metin akışına çektiğini tutarlı biçimde göstermektedir. Satır uzunluğu ve sütun genişliği, tipografi hiyerarşi göz hareketi bağlamında özellikle incelenen parametrelerdir. Çok uzun satırlar sakkad uzunluğunu artırır ve satır geçiş hataları riskini yükseltirken, çok kısa satırlar okuyucunun satır değişimini çok sık yapmasını gerektirerek akışkanlığı bozar. Araştırmalar, yaklaşık 45-75 karakter uzunluğundaki satırların optimal sakkad-fiksasyon dengesi ürettiğini desteklemektedir. Satır yüksekliği (line height, leading) de anlama üzerinde tipografi hiyerarşisinden bağımsız doğrudan bir etki alanı oluşturur. Yetersiz satır aralığı, okuyucunun fiksasyon alanında üst ve alt satır metninin görsel parazit oluşturmasına neden olur. Fazla satır aralığı ise bir sonraki satıra sakkad koordinasyonunu güçleştirir. Bu iki sınır arasındaki optimal pencere, punto boyutu ve font tipine göre değişmekle birlikte geniş bir araştırma pratiği için temel bir referans parametresidir. Dijital ve basılı ortam karşılaştırması da tipografi hiyerarşi göz hareketi araştırmalarının önemli bir kolunu oluşturmaktadır. Ekranda okuma örüntüleri F biçimli tarama hareketleriyle karakterize edilirken, fiziksel kitap okuma daha çizgisel bir fiksasyon dizisi üretmektedir. Bu fark kısmen formatın sunduğu ek görsel arayüz unsurlarından (kaydırma, hiperbağlantılar, bildirimler), kısmen ise okuyucunun ilgili ortama getirdiği bilişsel tutumdan kaynaklanmaktadır.