Karbonun sosyal maliyeti (Social Cost of Carbon, SCC), atmosfere salınan bir ton ek CO₂'nin bugünkü değere indirgenen toplumsal zararını para birimi cinsinden ifade eder. İklim politikasında bu değer, emisyon azaltma yatırımlarının fayda-maliyet analizinin merkez değişkenidir ve hangi önlemlerin ekonomik olarak gerekçelenebilir olduğunu belirlemekte doğrudan kullanılır. SCC hesaplaması üç bileşen modelinin birleşiminden oluşur: iklim modeli (emisyon-sıcaklık ilişkisi), etki modeli (sıcaklık-hasar ilişkisi) ve ekonomik model (hasar-para birimi dönüşümü ve indirgeme). Bu üç model zincirindeki belirsizlik birikimli olduğundan, SCC tahminleri literatürde ton başına 10-1000 ABD doları arasında değişen geniş bir aralık gösterir. Karbonun sosyal maliyeti hesaplamalarında en tartışmalı metodolojik seçim, indirgeme oranıdır (discount rate). Ramsey formülü çerçevesinde indirgeme oranı, saf zaman tercihi (δ) ve marjinal fayda esnekliği (η) ile tüketim büyüme oranının çarpımından oluşur. %3'lük bir indirgeme oranı, %1'lik orana kıyasla gelecekteki iklim zararlarını şimdiye büyük ölçüde küçülterek aktarır ve SCC tahminini dramatik biçimde düşürür. Bu nedenle Nordhaus gibi piyasa bazlı indirgeme oranı savunucuları ile Stern gibi etik temelli düşük indirgeme oranı savunucuları, aynı iklim modellerini kullanarak birkaç kat farklı SCC değerlerine ulaşır. Bütünleşik Değerlendirme Modelleri (Integrated Assessment Models, IAM) bu hesaplamaların altyapısını oluşturur. DICE (Dynamic Integrated Climate-Economy), FUND ve PAGE modelleri başlıca IAM'ler olup teknik varsayımları ve hasar fonksiyonları bakımından birbirinden ayrışır. Hasar fonksiyonu seçimi özellikle kritiktir: Basit ikinci dereceden polinom hasar fonksiyonları, eşik değerlerin üzerindeki ani dönüşüm (tipping point) risklerini ve kaotik iklim rejimleri senaryolarını yeterince yansıtmaz. Politika bağlamında ABD Çevre Koruma Ajansı (EPA), karbonun sosyal maliyetini düzenleyici etki değerlendirmelerinde benimseyerek ton başına değerini güncellemektedir. Obama döneminde yaklaşık 51 $/ton olan bu değer, Biden dönemi güncellemelerinde 190 $/ton'a yaklaşmış; bu değişim, enerji altyapısı ve taşıt emisyon standartları gibi düzenlemelerin ekonomik gerekçe eşiğini esaslı biçimde etkilemiştir. Karbon fiyatlandırma mekanizmalarının (emisyon ticareti sistemi, karbon vergisi) denge fiyatlarıyla SCC karşılaştırması, mevcut piyasa karbon fiyatlarının hesaplanan sosyal maliyetin çok altında seyrettiğini ortaya koyar. Bu açık, emisyon azaltma politikalarının yetersizliğinin kantitatif ölçütü olarak tartışmalarda sıkça gündeme gelir.