Sabine formülü akustik tasarım hesaplarının temel çıkış noktasını oluşturmaktadır. Wallace Clement Sabine'in 1900 yılında ampirik olarak türettiği bu ifade, reverberasyon süresi (RT60) ile mekân hacmi ve malzemelerin toplam emilim alanı arasındaki ilişkiyi kurarak oda akustiğinin mühendislik boyutunu ilk kez sayısal zemine taşımıştır. Sabine formülü T60 = 0.161 × V / A biçimindedir; burada V mekân hacmini (m³), A ise toplam emilim alanını (m²·sabine) temsil eder. A değeri, her yüzey için alan (S) ile frekansa bağlı emilim katsayısının (α) çarpımından elde edilir: A = Σ(S × α). Sabine formülü akustik tasarımda en güvenilir sonuçları difüz ses alanı koşulunun sağlandığı büyük ve görece tekdüze hacimli mekânlarda verir; oran değeri düşük olan (kısa-uzun boyut farkı belirgin) veya yüksek oranda emilim uygulanan mekânlarda Eyring veya Millington-Sette modifikasyonları daha gerçekçi tahminler sunar. Salon geometrisi reverberasyon süresi üzerinde doğrudan etkilidir. Paralel yüzeyler flatter eko (flutter echo) oluşumuna zemin hazırlarken silindirik, küresel veya içbükey formlar odaklama (focusing) problemleri yaratabilir. Dikdörtgen plan geometrisi kontrollü mod dağılımı açısından öngörülebilir olmakla birlikte düşük frekanslarda oda modlarını yönetmek için difüzör ve soğurucu dengesi dikkatli biçimde kurulmalıdır. Malzeme emilim katsayıları frekansa bağlı olup genellikle 125, 250, 500, 1000, 2000, 4000 Hz oktav bantlarında verilir. Sabine formülü akustik tasarım uygulamasında her oktav bandı için ayrı reverberasyon süresi hesabı yapılarak ihtiyaç programıyla (konser salonu için RT500Hz ≈ 1.8-2.2 s, konuşma odası için ≈ 0.4-0.6 s) karşılaştırılmalıdır.