Incremental attribution analizi, bir pazarlama kanalının işletmek durdurulsaydı ne kadar dönüşümün kaybedileceğini tahmin etmeye çalışır. Bu soru, standart last-click ya da linear modellerinin yanıtlayamadığı nedensellik sorusunu merkezine alır: Kanal, dönüşümü tetikledi mi; yoksa zaten dönüşecek kullanıcıları kredi almak için yakaladı mı? Incremental attribution analizi metodolojisinin temelinde kontrol grubu karşılaştırması yatar. Uygulanabilir olduğunda en sağlam yöntem, reklam gösterilen deney grubu ile reklam gösterilmeyen kontrol grubunun karşılaştırıldığı randomize kontrollü deney (geo-holdout testi ya da user-level holdout) tasarımıdır. Kontrol grubundaki organik dönüşüm oranı temel hattı (baseline) oluştururken deney grubunun üzerindeki artış, kanalın gerçek ek katkısını (incrementality / lift) ortaya koyar. Incremental attribution analizi pratiğinde geo-holdout deneyleri özellikle doğrulama güçlüğü olan üst hunideki kanal katkılarını ölçmek için değerlidir: Reklamın belirli coğrafyalarda durdurulduğu ve diğer bölgelerle karşılaştırıldığı bu yapı, kullanıcı düzeyinde takip gerektirmeden causal inference (nedensel çıkarım) yapılmasını mümkün kılar. Yüksek hacimli kanallar için incremental attribution analizi, son dokunuş modellerinin kaçırdığı kanalların değerini yeniden gündeme taşır. Marka arama reklamları sıkça bunun en çarpıcı örneğini sunar: Zaten marka aramak üzere olan kullanıcıların son tıkladığı bu reklam kategorisinin gerçek artışsal değeri çoğu zaman son-dokunuş modelinin telkin ettiğinden çok daha düşük çıkar. Bu bulgu, bütçe optimizasyonunda son derece pratik sonuçlar doğurur.