Entman çerçeveleme modeli, 1993 yılında Robert Entman tarafından kaleme alınan ve iletişim araştırmalarında en sık atıfta bulunulan çerçeveleme tanımlarından birini ortaya koyan çalışmasıyla şekillenmiştir. Entman, çerçevelemenin dört birbirine bağlı işlevi yerine getirdiğini öne sürer: problemi tanımlama (problem definition), nedeni saptama (causal attribution), ahlaki değerlendirme yapma (moral evaluation) ve çözüm önerme (treatment recommendation). Entman çerçeveleme modelinin birinci işlevi, problemi tanımlamadır. Bir metnin bir olayı ya da aktörü nasıl kategorize ettiği, savaş mı, insani kriz mi, etnik çatışma mı, izleyicinin tüm yorumlama sürecini yönlendirir. Tanımlama kararı, diğer üç boyutu kaçınılmaz biçimde yapılandırır; çünkü nedenin, değerlendirmenin ve çözümün ne olduğu büyük ölçüde sorunun nasıl adlandırıldığına bağlıdır. İkinci işlev, nedensellik atıf sürecini kapsar. Entman çerçeveleme modelinde bu boyut, sorunun kaynağının kim ya da ne olduğunu belirleyen güçlere odaklanır. Bir ekonomik krizin bireysel sorumsuzluktan mı yoksa yapısal politika hatalarından mı kaynaklandığını ima eden farklı çerçeveler, kamuoyunun hangi aktörlere sorumluluk yüklediğini biçimlendirir. Bu nedensellik atfı, örtük ya da açık olabilir; örtük biçimlerin farkına varılması eleştirel analiz becerisi gerektirir. Ahlaki değerlendirme boyutu, Entman çerçeveleme modelinin üçüncü işlevini oluşturur. Bir çerçeve, aktörleri ve eylemleri meşru mu meşru değil mi olarak sınıflandıran değer yüklü sözcükler, imgeler ve bağlamsal çağrışımlar aracılığıyla ahlaki bir pusula yerleştirir. Bu işlev çerçeve analizi için özellikle kültürel ve tarihsel bağlam gerektirmektedir; çünkü hangi değerlerin aktive edildiği, hangi kültürel şemalarla rezonans kurulduğu metni aşan bir analiz talep eder. Dördüncü işlev, çözüm önerisidir. Entman çerçeveleme modelinde tanımlanan sorun, saptanan neden ve yapılan ahlaki değerlendirme, hangi çözüm alternatifleri arasından seçim yapılacağını belirler. Bu son boyut çerçevelemenin politika yansımalarını anlamak için özellikle değerlidir: Sorun güvenlik tehdidi olarak çerçevelenirse askeri seçenek ağırlık kazanır; insani kriz olarak çerçevelenirse diplomatik ve yardım kanalları öne çıkar. Entman çerçeveleme modeli ampirik uygulamada bazı metodolojik güçlükler doğurur. Dört boyutun her metnin her bölümünde eşit ağırlıkla bulunması gerekmez; bazı metinler yalnızca tanımlama ve nedensellik boyutlarını belirgin biçimde taşırken çözüm önermekten kaçınabilir. Bu nedenle modelin kodlama şemalarına dönüştürülmesi, araştırmacılar arasında tutarlı operasyonel tanımlar gerektirmektedir. Entman çerçeveleme modelinin en önemli katkılarından biri, çerçevelemeyi salt bir söylemi tanımlama aracından öteye taşımasıdır. Güç ve söylem bağlantısı perspektifinden hangi çerçevelerin medyada ağırlık kazandığını, hangilerinin marjinalleştirildiğini ve bu dağılımın kimin çıkarlarına hizmet ettiğini sormak, modeli eleştirel iletişim araştırmalarının içinden bir analiz aracına dönüştürür.