Maket uçak yapımı benim için sabır testi oldu, ve ben bu testten ilk başta geçemedim. Maket uçak yapımına başladığımda bir acemi kiti aldım. Parça sayısı az, talimatlar basit diye düşündüm. İlk adımda kanat parçasını gövdeye yapıştırdım. Tutmadı. Tekrar denedim, yanlış açıda tutturdum. Kökten söktüm, kırıldı. İki saatte bir parça mahvetmiştim. Maket uçak yapımının bana öğrettiği ilk şey: yapıştırıcının kürleşmesini beklemek. Ben hep aceleci davrandım, bir parçayı yapıştırdım, hemen bir sonrakine geçtim. Ama yapıştırıcı tam tutmadan hareket ettirince açılıyor. Saatler harcadığın parça düşüyor. Bir forum okudum: profesyonel maket yapımcıları bir parçayı yerine oturtup bazen saatlerce bekliyormuş. Sabır bu işin yüzde ellisi. Maket uçak yapımında boyama da umduğumdan zordu. Model boyası fırça izleri bırakıyor; ince katman halinde uygulamak ve kurumasını bekleyip tekrar katman eklemek gerekiyor. Birkaç deneme sonra tekniği kavradım. Üçüncü modelimde bir şeyi fark ettim: sürece odaklandım, sonuca değil. Parçayı yerleştirmek, tutturmak, kurutmak, her adım kendi içinde tamamlanmıştı. Bu perspektif değişikliği hobinin tadına varmamı sağladı.