Yeni öğretmen hataları listesi yazsaydım, birinci sıra şu olurdu: her şeyi bildiğimi sanmak. Eğitim fakültesini bitirdim, stajımı yaptım, referanslarım güçlüydü. Hazırdım. İlk gün sınıfa girdim ve otuz çift göz baktı bana. O an, bütün hazırlıklık hissim eridi. Hata 1: Ders planına körü körüne yapışmak. İlk aylar plana göre işlemeye çalıştım. Öğrenciler kaybolduğunda geri dönmek yerine ilerlemeye devam ettim. Sonunda geri döndüm zaten ama çok geç. Hata 2: Ses tonunu yanlış ayarlamak. İlk gün çok resmi davrandım, öğrenciler soğudu. İkinci gün çok samimi oldum, sınır kalktı. İkisi arasındaki dengeyi bulmak aylar sürdü. Hata 3: Her soruya cevap vermek zorunda hissetmek. "Bilmiyorum, araştıralım" demek başarısızlık gibiydi başta. Oysa merak uyandırmak için en güçlü cümleymiş bu. Yeni öğretmen hataları genellikle kontrol kaybetme korkusundan geliyor. Sınıfı kontrol etmek için enerji harcadım. Sonradan anladım ki kontrol değil, güven inşa etmek gerekiyordu. Hata 4-7'yi burada tek tek saysam bu liste uzar gider. Ama hepsinin özünde aynı şey var: fazla hazırlık, az dinleme. Sınıf bana bir şeyler söylüyordu ama ben planımı takip etmekle meşguldüm. O ilk yılın en büyük öğretisi: Hata yapmak kaçınılmaz. Hatayı fark etmek ve dönüştürmek ise öğretmenliğin kendisi.