Bluetooth kulaklık kutusunda SBC, AAC, aptX ya da LDAC yazıyor. Bu kısaltmalar yalnızca pazarlama malzemesi değil; ses kalitesi ve gecikme üzerinde gerçek etki bırakan teknik kararlar. Kablosuz ses kodeki karşılaştırmasında dört ana isim öne çıkar. SBC (Sub-band Coding) tüm Bluetooth profillerinin zorunlu desteklemek durumunda olduğu taban kodektir. Geniş uyumluluk sunar, ancak bant genişliği kısıtlamaları nedeniyle ses kalitesi ve gecikme konusunda en düşük performansı gösterir. Gerçek anlamda kaliteli bir dinleme deneyimi için SBC yeterli değildir. AAC, Apple ekosisteminin tercih ettiği kodektir. iPhone ve Mac ile kullanıldığında performansı belirgin biçimde SBC'nin üstüne çıkar; ancak aynı kulaklık Android cihazla kullanıldığında AAC uygulamaları arasındaki farklılıklar ses kalitesini doğrudan etkiler. Gecikme konusunda AAC, SBC ile benzer düzeyde kalır. aptX ailesi (aptX, aptX HD, aptX Adaptive) Qualcomm'un geliştirdiği kodek setidir. Kablosuz ses kodeki karşılaştırmasında aptX, gecikme konusunda belirgin avantaj sunar. aptX LL (Low Latency) varyantı 40 milisaniyenin altında gecikme sağlar; bu, video izlerken dudak-ses uyumsuzluğunun ortadan kalkması anlamına gelir. aptX Adaptive ise hem gecikmeyi hem de kaliteyi dinamik olarak dengeleme kapasitesi sunar. LDAC, Sony'nin geliştirdiği ve en yüksek veri hızını (990 kbps) destekleyen kodektir. Teoride kablolu 24-bit/96kHz ses aktarımına yaklaşan kalite sunar. Ancak kablosuz ses kodeki karşılaştırmasında LDAC'ın önemli bir dezavantajı öne çıkar: sinyal gücü düştüğünde kalite adaptif biçimde azalır ve bağlantı kesilmeleri en yüksek kalite modunda daha sık yaşanır. Hangi kodek daha iyi sorusunun cevabı kullanım senaryosuna göre değişir. Oyun ve video için aptX LL gecikme avantajıyla öne geçer. Yüksek kaliteli müzik dinleme için LDAC sinyal güçlü ve kaynaklar uyumluysa tatmin edici sonuç verir. Apple cihazlarla gündelik kullanım için AAC pratik ve yeterli bir seçimdir. SBC'yi tercih eden neredeyse yoktur; yalnızca uyumsuz cihazlarda zorunluluktan devreye girer.