Tiyatro seyirci kuralları, seyircinin hem kendi deneyimini hem de diğerlerinin deneyimini koruması için vardır. Bu kurallar katı bir protokol değil; ortak bir nezaket anlayışının dışavurumudur. Tiyatro seyirci kurallarının başında telefon meselesi gelir. Gösteri süresince ekrana bakmak, mesaj atmak ya da telefonla konuşmak hem yanınızdaki izleyicileri hem de sahne üzerindeki oyuncuları olumsuz etkiler. Cihazınızı tamamen sessiz moda almak değil, uçak moduna almak en doğru tercih olur. Yemek ve içecek konusunda her tiyatro salonu kendi politikasını belirler. Bazı salonlar lobi dışında yeme içmeye izin vermez. Su şişesi gibi ses çıkaran kap ambalajlarını açmak, dondurma yemek gibi aktiviteler de seyirci akışını bozar. Zamanında gelmek de tiyatro seyirci kurallarının önemli bir parçasıdır. Geç kalmak yalnızca kendi keyfini değil, sıranızı geçerek oturmanız gereken diğer seyircilerin de deneyimini olumsuz etkiler. Oyun başladıktan sonra girişe çoğu salonun kendi politikası vardır. Oyun sırasında yorum yapmak, bir sonraki sahneyi anlatmak ya da yüksek sesle tepki vermek sahnedeki oyuncuların konsantrasyonunu bozabilir. Duygu yoğun anlarda sessizlik çok değerli bir hediyedir. Programı ya da oyun kitapçığını gösterinin ortasında karıştırmak da çevredeki seyirciler için dikkat dağıtıcıdır. Bunu arada ya da sonrasında yapmak daha uygun olur. Alkış ise en güzel tiyatro seyirci kurallarından biridir. Gösterinin sonunda ayağa kalkarak alkışlamak (ayakta alkış) oyunculara verilen en büyük ödüllerden biri olarak kabul edilir. Bu kültürün canlı kalması, sanatçıları ve sanatı besler.