Kadın sanatçı ücret eşitsizliği, sanat dünyasında yıllardır belgelenen ancak yapısal çözüm üretilemeyen bir sorun. Büyük müzayedelerde öne çıkan isimlerin büyük çoğunluğunun erkek olması, galerilerle yapılan temsil anlaşmalarının dağılımı ve müze koleksiyonlarındaki kadın sanatçı oranı, bu eşitsizliğin somut göstergeleri. Kadın sanatçı ücret eşitsizliğinin köklerini aramak, sanat tarihinin yazılma biçimine kadar uzanıyor. Resmi tarih anlatısında ön plana çıkan isimler çoğunlukla erkek. Bu tarih, büyük koleksiyoncuların hangi işleri aradığını şekillendiriyor; bu da talep üzerinden fiyatları etkiliyor. Kurumsal koleksiyonlama politikaları bu döngüyü yeniden üretiyor. Değişim için somut adımlar mümkün. Bazı müzeler koleksiyonlama politikalarına cinsiyet dengesi kriterini ekliyor. Kadın sanatçılara öncelik tanıyan burs ve fon programları, erken kariyer dönemindeki kaynak dağılımını dengeleme kapasitesine sahip. Sanat yazımında kadın sanatçılara verilen yer, hem değerlendirme hem de fiyat oluşumu üzerinde uzun vadeli etki bırakıyor. Kadın sanatçı ücret eşitsizliği sorunu, piyasanın kendi kendine çözemeyeceği; kurumsal irade ve politika müdahalesi gerektiren bir alan.