Elastan oranı kumaş performansı ilişkisi, özellikle activewear, sportswear ve fitted giyim kategorilerinde malzeme tasarımının temel teknik parametresi olarak öne çıkar. Elastan (spandex/Lycra) lifi, son derece yüksek uzama kapasitesi (%400-700) ve yaklaşık tamama yakın geri kazanım gücüyle karakterize edilen poliüretan bazlı bir sentetik liftir. Elastisite modeli açısından elastan oranı kumaş uzamasını lineer olmayan biçimde etkiler. Düşük elastan içeriği (%2-5) hafif uzama ve yeterli hareket konforu sağlarken geri kazanım hızı ve uzun vadeli şekil hafızası sınırlı kalır. Orta elastan oranları (%10-20) activewear için ideal baskı-esneklik dengesini sunarken yüksek içerik (%25-40) sıkıştırıcı giyim ve medikal tekstil uygulamalarında gerekli sıkıştırma gradiyentini (mmHg cinsinden ölçülen) sağlar. Elastisite geri kazanım gücü (elastic recovery) ISO 4920 veya EN 14704-1 testleriyle nicelleştirilir; standart testlerde kumaş belirli uzama derecelerinde (genellikle %50, %80, %100) gerdirilerek serbest bırakıldıktan sonra artık uzama ölçülür. Yüksek siklik yükleme koşullarında (egzersiz sırasındaki tekrar eden hareket) geri kazanım davranışı zamanla azalır; bu degradasyon elastan oranına ve lif yapısına göre farklılaşır. Üretim süreçleri elastan oranı kumaş performansını dolaylı biçimde etkiler. Yüksek elastan içerikli kumaşlarda boyama sıcaklığı ve mekanik gerilim, elastomerin yapısal bütünlüğünü bozabilir. Ayrıca elastan içeren kumaşların kesimi ve dikimi özel ekipman ve dikkat gerektirir: gerilim altındaki kumaşın kesimi boyutsal sapmalara neden olurken yanlış dikiş tekniği iğne hasarıyla kalıcı deformasyon yaratabilir.