Davul kafası seçimi davulun sesini, süsteynini ve genel dinamik karakterini doğrudan belirleyen kritik bir karardır. Tek katlı ve çift katlı kafalar arasındaki fark yalnızca bir imalat detayı değil; sesin tüm boyutlarını etkileyen temel bir tasarım tercihidir. Tek katlı davul kafaları ince ve tek tabaka mylar filmden üretilir. Bu yapı yüksek harmonik açıklık ve tiz frekans içeriği sunarak sesin tüm nüanslarını mümkün olduğunca doğrudan ileten bir karakter oluşturur. Jazz ve akustik müzikte parlaklık ve ton zenginliği için tercih edilen bu kafalar, low tuning yapıldığında bile tutarlı bir performans sergiler. Tek katlı kafaların projeksiyon gücü de bu sayede yüksek kalır. Davul kafası seçimi açısından dezavantaj ise dayanıklılıktır; aşırı baskıda veya sert vuruşlarda ince yapı zamanla yıpranabilir. Çift katlı davul kafaları ise iki tabaka mylar filmi yapıştırılmış veya serbest bırakılmış bir yapıya sahiptir. Bu tasarım aşırı harmonikleri azaltır ve daha kontrollü, odaklı bir ton üretir; yüksek frekanslardaki parlaklık azalırken orta ve alt frekanslardaki dolgunluk artar. Davul kafası seçimi konusunda rock, metal ve pop müzikte çift katlı kafalar standart tercihe dönüşmüştür; güçlü çalım dinamiklerine karşı çok daha dayanıklı bir yapı sunarlar. Muting ringler veya iç conta eklentileriyle birlikte kullanıldığında süsteyn süresi kontrol altına alınabilir. Dezavantaj olarak ise tonal netliğin ve ses açıklığının tek katlı kafaların gerisinde kalması öne çıkar. Davul kafası seçiminde çalınan müzik türü, çalım gücü ve ses karakteri beklentisi belirleyici rol oynar. Pek çok davulcu konserde çift katlı, ev çalışmasında ise tek katlı kafaları tercih ederek her iki dünyanın avantajlarından yararlanıyor.