Oyun sunucu kapatma sorunu, dijital mülkiyet tartışmasının en somut örneğini sunuyor. Bir oyun için ödeme yapan oyuncu, kalıcı bir ürün değil geçici bir erişim hakkı satın alıyor. Sunucu kapatıldığında bu hak sona eriyor; ortada ne para iadesi ne de alternatif erişim yolu kalıyor. Bu durum, fiziksel bir ürün satın alıp şirketin kararıyla elinizden alınmasına benzetilebilir. Oyun sunucu kapatma sorunu özellikle çok oyunculu bileşeni ön planda olan oyunlarda kritik boyut kazanıyor. Yıllarca inşa edilen karakter seviyeleri, kostümler, başarımlar ve hatta satın alınan içerikler bir açıklamayla silinebiliyor. Yapımcılar bu kararı ticari gerekçelerle açıklıyor; ancak oyuncunun bu karara dahil edilmediği, önceden bilgilendirilmediği ya da hukuki yol olarak yalnızca sözleşme şartlarının sunulduğu görülüyor. Alternatifler tartışılmakta. Sunucu yazılımının topluluk sunucularında çalışmasına izin veren lisans modelleri, yama yayınlama zorunluluğu ve minimum kapatma öncesi bildirim süreleri bu alternatifler arasında. Bazı ülkelerde tüketici koruma mevzuatı bu alanı düzenlemeye başladı. Oyun sunucu kapatma sorununun çözümü yalnızca yapımcıların iyi niyetine bırakılamayacak kadar sistematik bir konu.