Keçe bebek yapımı yapmadan önce fotoğraflara baktım ve 'kolay görünüyor' dedim. Yumuşak keçe, şirin formlar, basit yüzler. Yanılıyordum. Keçe bebek yapımının ilk zorlukla karşılaştım oran meselesinde. Baş ile vücut arasındaki oran gözle doğru görünmesi gereken hassas bir denge. Ben ilk bebeğimde kafayı çok büyük yaptım, karikatür gibi çıktı. İkincisinde çok küçük, beden şişmeli görünüyordu. Üçüncüde bir iz kağıdıyla şablon çizdim; o zaman oturdu. Yüz ifadesi keçe bebek yapımının en çek zorlandığım kısmı oldu. Göz yerleştirme milimetrik hassasiyet istiyor. Bir gözü iki milimetre yukarı koyunca bebek şaşı görünüyor. Nakış için ipin sıklığı, dudak için eğrinin derinliği, bunların hepsini deneme yanılmayla öğrendim. Doldurma malzemesi de beklenmedik bir konu çıktı. Sentetik elyaf fazla sert, pamuk elyaf çok gevşek. Ben orta yoğunlukta bir karışım buldum, bebek sıkıştırılınca esnemeye direnç gösteriyor ama sert değil. Keçe bebek yapımında bir yılda ne öğrendim: el sanatlarında fotoğraf görsel bir yol gösterici, ama eli yönlendiren deneyim. Her ürettiğim bebek bir öncekinden iyi, bu birikme hissi beni bu hobiye bağlıyor.