Bebek diş çıkarma süreci hakkında çok şey okudum. 'Biraz huzursuz olabilir' diyorlardı. Ama benim çocuğum beş gün boyunca neredeyse hiç uyumadı, sürekli ağladı ve yemek yemeyi reddetti. O günlerde bebek diş çıkarma süreci ile ilgili okuduğum hiçbir şey o gerçekliğe uymuyordu. İlk belirtileri dördüncü ayın sonunda gördüm. Avucunu ağzına götürüyor, her şeyi ısırıyordu. Ama diş iki ay daha çıkmadı. O ara dönem çok zor geçti, ne tam diş çıkma var ne de huzur. Bebek diş çıkarma süreci için birkaç şey denedim. Islak bez dondurdum, verdiğimde biraz sakinleşti. Diş halkasını buzdolabında soğutup verdim, birkaç gün iyiydi. Ama ağrı yoğunlaştığında bunlar yetmedi. Doktora gittim, uygun bir ağrı kesici jel önerdiler. Onu da belirtilen miktarda kullandım. En fazla işe yarayan şey fiziksel temas oldu. Kucaklamak, hafifçe yanağını okşamak, saatlerce sallamak. Diş çıkarmak sadece bebek için değil, anne ve baba için de yorucu bir dönem. O haftalarda kendimi hem bedensel hem duygusal olarak tükenmiş hissettim. Diş sonunda çıktığında, küçücük beyaz bir nokta, ikimiz de sanki bir savaşı kazanmış gibi baktık birbirimize. Bebek diş çıkarma süreci düşündüğümden çok daha yoğun bir deneyimdi. Ama geçti. Ve ikinci dişte çok daha hazırlıklıydım.