MARC 21 Dublin Core meta veri karşılaştırması, kütüphane bilimi ve dijital arşivleme alanlarının temel standart seçim sorusunu oluşturmaktadır. Her iki standart da bibliyografik kaydı tanımlamayı amaçlamakla birlikte; kapsam, esneklik, öğrenme eğrisi ve kurumlar arası birlikte çalışabilirlik açısından köklü farklılıklar sergilemektedir. MARC 21 (Machine-Readable Cataloging), 1960'larda Library of Congress tarafından geliştirilen ve onlarca yıldır kütüphane kataloglama sistemlerinin baskın standardı konumunda olan bir formattır. İkili kodlama yapısı, yüzlerce etiket (tag), gösterge (indicator) ve alt alan (subfield) kodu içermektedir. Bibliyografik, yetkili kayıt ve öğe gibi farklı kayıt türleriyle çok sayıda kataloglama durumunu ayrıntılı biçimde karşılayacak kapasitededir. MARC 21 Dublin Core tartışmasında MARC'ın gücü; baskı tarihi, yayın tarihi, eser ifade somutlaşma öğeleri (FRBR ontolojisi) gibi karmaşık bibliyografik ilişkileri kodlamasındaki granülariteliğe dayanır. Dublin Core ise 1995 yılında Dublin, Ohio'daki bir atölye çalışmasından doğmuştur. 15 temel meta veri öğesiyle (başlık, yaratıcı, konu, açıklama, tarih vb.) çalışan bu standart, katalogcudan ziyade içerik üreticileri ve web tabanlı kaynaklar için tasarlanmıştır. MARC 21 Dublin Core karşılaştırmasında Dublin Core'un avantajları şunlardır: basitlik, herhangi bir nesne türüne uygulanabilir esneklik ve HTTP ile XML ekosistemiyle doğal uyum. Eğitimli katalogcuya gerek duymadan da uygulanabilir olması, içerik yönetim sistemleri ve kurumsal depolar için tercih edilen bir standart olmasını sağlamıştır. Anlamsal web perspektifinden ise bu tartışma yeni bir boyut kazanmıştır. Dublin Core öğeleri RDF üçlüleriyle doğrudan temsil edilebildiğinden, bağlantılı veri (linked data) ekosistemiyle uyumu MARC 21'e kıyasla yapısal olarak daha kolaydır. Library of Congress ve OCLC başta olmak üzere MARC 21 Dublin Core dönüşümü zorluğunu ele alan çeşitli eşleme projeleri hayata geçirilmiştir; ancak iki standardın anlam granülerliğinin farklılığı, mekanik dönüşüm sürecinde kaçınılmaz veri kaybına yol açmaktadır. Hangi standardın seçileceği sorusu kurum tipine ve amaca göre yanıt bulmaktadır. Büyük akademik kütüphaneler, Z39.50 protokolü ve mevcut kataloglama iş akışlarıyla entegrasyon açısından MARC 21 uyumlu sistemleri sürdürmektedir. Dijital arşivler, müzeler ve özel koleksiyonlar ise Dublin Core veya birleşik bir yaklaşım olan Qualified Dublin Core ile çalışmayı tercih edebilmektedir. MARC 21 Dublin Core seçimi aynı zamanda uzun vadeli servis sürdürülebilirliği ve standart evrimi açısından da değerlendirilmelidir; MARC'ın yerini kısmen alması öngörülen BIBFRAME projesi bu tartışmanın aktif evrimini yansıtmaktadır.