Karmaşık sayılar kavramak benim için uzun bir sürecin sonu geldiği andı. Negatif sayının karekökü alınamaz. Bunu ezberledim. Lisede tekrar karşılaştım: "i" diye bir şey var, imaginary, -1'in karekökü. Baktım. Anlamadım. "Neden bunu icat ettik?" diye sordum öğretmene. Cevap tatmin etmedi. "Bazı denklemler için gerekli" dedi. Tamam ama hangi denklemler? Ne işe yarıyor? Karmaşık sayılar kavramak için gerçek anlayış birkaç yıl sonra geldi. Elektrik mühendisliğiyle ilgili bir konuyu okurken, karmaşık sayıların AC devreleri analiz etmek için kullanıldığını gördüm. Fazı ve genliği birlikte ifade etmenin en doğal yolu karmaşık sayılarmış. Soyut matematiksel yapı, fiziksel dünyanın bir özelliğini mükemmel biçimde açıklıyormuş. O andan itibaren karmaşık sayılar soyut olmaktan çıktı. Elektrik akımı neden sinüs dalgası çizer, o dalgayı nasıl manipüle ederiz, bunlar karmaşık sayılarla çok daha temiz anlatılıyor. Euler'in kimlik eşitliğini okurken de aynı şeyi hissettim: Bu formül soyut değil, dünyanın matematiksel dokusunun bir ifadesi. Karmaşık sayılar kavramak bana şunu gösterdi: Matematikte anlam görmediğiniz bir kavram, ilerleyen dönemde tamamen başka bir bağlamda aniden anlam kazanabilir. Sabırsızlıkla "bu neden var?" sorusu yanıtlanmayı bekliyor olabilir. O "neden?" sorusunu sormak hâlâ en doğru tutum bence. Cevabı hemen gelmeyebilir. Ama soru doğruysa, cevap bir yerde sizi bekliyor.