Küçük daire dekorasyon serüvenim, 48 metrekarelik bir alanı nasıl nefes aldırabileceğimi öğrenmek üzerine kuruldu. Taşındığımda ilk his ezilmekti. Her oda diğerinin içine giriyordu, eşyalar birbirine yaslanıyordu, bir köşede oturunca karşı duvar yüzüme bakıyordu. Küçük daire dekorasyon çalışması için araştırmaya başladım. Buldukça denedim. Uyanlar kaldı, uymayanlar gitti. İlk çözüm: Açık renk duvarlar. Koyu boyaya bayılıyorum estetik olarak, ama küçük dairede açık ton duvarlar mekânı büyütüyor. Salon için kırık beyaz seçtim. Fark anında hissedildi. İkinci çözüm: Çok fonksiyonlu mobilya. Sehpa yerine içinde saklama alanı olan model aldım. Koltuk yerine yataklı kanepe. Küçük daire dekorasyon sürecinde her metrekareye iki iş yaptırmak gerekiyor. Üçüncü çözüm: Perdeler. Tabandan tavana uzanan perdeler odayı yüksek gösteriyor. Pencereye yapışık değil, tavan yakınından başlayan perdeler. Bu küçük daire dekorasyon numarası görünüşte basit ama etkisi büyük. Dördüncü çözüm: Ayna. Küçük bir koridora büyük bir ayna koydum. Koridor bir anda iki katına çıkmış gibi göründü. Korku vardı içimde, "çok klişe olmaz mı" diye. Ama işe yarıyor. Beşinci çözüm: Minimalizm. Küçük daire dekorasyon sürecinde en zor kısmı budur. Her sevdiğin şeyi koyamazsın. Seçim yapmak zorundasın. Ben iki kez "sadeleştirme günü" ilan ettim ve gereksiz eşyaları çıkardım. Şu an aynı 48 metrekarede yaşıyorum ama artık kendimi sıkışmış hissetmiyorum. Küçük daire dekorasyon pratiği göz alışkanlığını değil, mekân algısını eğittti bende.