Takı metal alaşımları arasında gümüş-bakır sistemi, kuyumculuğun tarihsel standardını oluşturur. Saf gümüş (%999) yüksek parlaklık ve biyouyumluluk sunar; ancak Mohs sertlik değeri 2,5-3 ile son derece yumuşak olduğundan aşınmaya karşı direnci düşüktür. Bakır eklenmesi bu sorunu kısmen giderse de alaşım oranları dikkatle seçilmelidir. Takı metal alaşımları bağlamında sterling gümüş (%92,5 Ag + %7,5 Cu), en yaygın kuyumculuk standardı olarak Mohs 2,7-3 sertlik değerine ulaşır. Britannia gümüş (%95,8 Ag) daha yumuşak ama daha saf tercih olarak bazı avrupa standartlarında karşımıza çıkar. Yüksek bakır oranına doğru hareket edildiğinde (%20-30 Cu) Mohs sertliği 3,5-4 aralığına girer; bu değer, günlük kullanım takılarında yüzey scratch direncini artırır. Ancak bakır oranı yükseldikçe alaşımın oksitlenme eğilimi de artar ve yeşil leke (verdigris) kaygısı gündeme gelir. Takı metal alaşımları işlenebilirlik açısından değerlendirildiğinde, bakır içeriğinin artışı pekleşme (work hardening) hızını yükseltir. Deformasyon sırasında dislokasyon yoğunluğu artarak metalin akma mukavemetini yükseltir ve soğuk şekillendirme sınırı daralır. Bu noktada tavlama (annealing), metalin yumuşatılarak tekrar şekillendirilebilir hale getirilmesi için zorunlu ara adım olarak devreye girer; tipik tavlama sıcaklığı sterling için 600-700°C aralığındadır. Fireleştirme (firescale) sorunu, gümüş-bakır alaşımlarının ısıtma süreçlerinde bakırın seçici oksidasyonuyla yüzeyden içeri doğru göç eden bakır oksidin oluşturduğu koyumsu lekelenmedir. Bunu önlemek için lehimleme ya da tavlama öncesinde akı (flux) uygulaması ve ardından asit banyosu (pickle) prosedürü endüstri standardıdır.