Çeviri belleği terminoloji yönetimi entegrasyonu, modern çeviri teknolojisi altyapısının en kritik verimlilik bileşenlerinden birini oluşturur. İki sistem birbirini tamamlar nitelikte tasarlanmış olsa da pratikte uyumsuzluk noktaları sıkça gözlemlenir ve bu durum, terminoloji tutarsızlıklarından kaynaklanan revizyon maliyetlerini artırır. Çeviri belleği, daha önce çevrilmiş segmentleri fuzzy ya da exact match mantığıyla önerir; terminoloji tabanı ise onaylı terimleri çevirmen iş akışına doğrudan entegre ederek standart dışı kullanımları vurgular. Entegrasyon yapıldığında çevirmen, hem segment düzeyinde önerilerden hem de terim düzeyinde kısıtlamalardan eş zamanlı olarak yararlanır. Entegrasyonun teknik boyutunda en yaygın sorun, TM segmentleri ile terminoloji tabanı arasındaki sürüm kaymasıdır. Terminoloji tabanında güncellenen bir terim, eski çeviri belleği segmentlerine otomatik olarak yansımaz. Bu nedenle büyük ölçekli projelerde TM bakımı (maintenance) prosedürleri, terminoloji güncellemelerini takip eden zorunlu bir segment güncelleme döngüsünü kapsamalıdır. Çeviri belleği terminoloji yönetimi çerçevesinde sözlük zorunluluğu (term enforcement) ayarları kritik önem taşır. Sıkı zorunluluk modunda terim tabanında yer almayan bir ifade kullanıldığında sistem uyarı verir ya da segmenti kilitler; esnek modda ise öneri olarak sunar. Hukuki, tıbbi ve teknik alanlarda sıkı zorunluluk önerilirken kreatif çevirilerde esneklik gerekebilir. İdeal yapılandırmada ise onaylı, izinli ve yasaklı terimler ayrı listelerde tutularak çevirmenin seçim özgürlüğü kademeli biçimde yönetilir.