Test coverage yeterli olup olmadığı tek bir sayıyla ölçülemez; ancak pratikte kabul gören eşik değerleri vardır. Endüstride yaygın beklenti yüzde 70-80 aralığıdır. Kritik iş mantığı barındıran modüller için yüzde 90 ve üzeri hedeflenir. Yüzde 100 coverage ise çoğu projede anlamsız bir hedeftir: getter/setter gibi önemsiz kodları test etmek için kaynak harcarsınız, asıl kritik senaryoları atlayabilirsiniz. Test coverage yeterli mi sorusuna daha doğru bir yanıt şudur: sayıdan çok testin kalitesine bakın. Yüzde 95 coverage'a sahip bir proje, tüm assert'leri "true olmalı" diyen boş testlerle dolu olabilir. Bu durumda yüzde 70 coverage'lı ama gerçek iş senaryolarını kapsayan bir proje çok daha sağlamlıdır. Branch coverage (dal kapsama) satır coverage'dan daha anlamlıdır. Bir if bloğunun sadece true kolunu test etmek satır sayısını artırır ama false kolu kayıp kalır. Araçların raporlarında branch coverage metriğini ayrıca takip edin. Test coverage yeterli olduğunda nasıl anlaşılır? Pratik bir yol: yeni bir hata bulunduğunda mevcut testlerin bu hatayı yakalayıp yakalamadığına bakın. Testler hatayı göremediyse o alan için ek test yazılmalıdır, coverage rakamından bağımsız olarak. Bir hedef belirlemek istiyorsanız: iş mantığı için yüzde 80, altyapı/boilerplate kod için yüzde 60 makul bir başlangıç noktasıdır.
