Gönüllülük turizmi, iyi niyetle başlayan ama sonuçları çoğu zaman karmaşık olan bir pratiktir. Yılda binlerce kişi farklı ülkelere giderek gönüllü çalışıyor; okul inşa ediyor, çocuklara ders veriyor ya da sağlık hizmetlerine destek veriyor. Ama bu katkı gerçekten yerel ekonomilere ne kazandırıyor?\n\nGönüllülük turizmi araştırmaları bazı rahatsız edici bulgular ortaya koyuyor. Gönüllülerin konaklama ve ulaşım masraflarının önemli bir kısmı gönüllü platformlarının aracılık komisyonlarına ve kaynak ülkedeki organizasyonlara gidiyor. Yerele kalan gelir, beklentinin çok altında kalabiliyor.\n\nİkinci sorun nitelikli emek transferi meselesidir. Gönüllülük turizmiyle gelen katılımcıların çoğu o alanda uzman değildir. İnşaat yapma, öğretmenlik ya da sağlık yardımı gibi alanlarda deneyimsiz gönüllülerin yaptıkları iş, yerel ücretli uzmanların yapacaklarından daha düşük kaliteli olabilir. Dahası, yerel işçinin elde edebileceği bir gelir, gönüllüye „deneyim\" karşılığında ücretsiz yaptırılır.\n\nGönüllülük turizmi ayrıca bağımlılık döngüsü oluşturabilir. Belirli projelerin devamlı yabancı gönüllülere ihtiyaç duyacak biçimde tasarlanması, yerel kapasiteyi güçlendirmez; aksine onu zayıf tutar.\n\nGerçek katkı sunan gönüllülük turizmi için uzun vadeli taahhütler, alan uzmanlarının katılımı ve yerel halkın kararlar üzerinde gerçek denetim hakkı temel koşullardır. İyi niyet, etkili bir etki ölçümünün yerini tutamaz.