Ebru sanatı malzemeleri görünürde sade olsa da her birinin özellikleri ve kalitesi sonucu doğrudan etkiler. Ebru su yüzeyinde yaratılan bir desen sanatıdır; bu yüzden yüzeyi oluşturan kıvamlaştırıcı, deseni şekillendiren boyalar ve bunların birbirleriyle etkileşimi son derece kritik. Kıvamlaştırıcı, suyun boyanın içine geçmeden yüzeyde tutunmasını sağlar. Geleneksel ebru sanatı malzemeleri arasında en yaygın kullanılanı kitre zamkıdır; Astragalus bitkisinden elde edilen bu doğal madde suya eklenip birkaç saat ya da gece boyunca bekletildiğinde istenilen kıvama ulaşır. Hazır kıvamlaştırıcılar da kullanılabilir, ama geleneksel yöntemde kitre tercih edilir. Kıvam ne çok ince ne çok yoğun olmalı; boyanın yüzeyde rahatça yayılmasına izin vermeli ama suda eriyip kaybolmamalı. Boyalar için ise oksit ve toprak kökenli pigmentler idealdir. Bu pigmentler suya ve kitreli zemine uygun hazırlandığında, saf rengin yanı sıra canlı karışımlar da oluşturulabilir. Ebru sanatı malzemeleri arasında safra önemli bir yer tutar; öküz safrasından elde edilen bu madde boyalara katıldığında yüzeyde güzel açılımlar oluşmasını sağlar. Her boyanın farklı miktarda safraya ihtiyacı vardır; bu oranı bulmak deneyim gerektirir. Son olarak çömlek fırçaları ve bilye destek çubuklarından oluşan ebru aletleri desenin şekillendirilmesinde rol oynar. Doğru ebru sanatı malzemeleri temin edildikten sonra asıl mesele bu malzemelerin birbiriyle nasıl konuştuğunu keşfetmek ve sabrı korumaktır.