Keman çalmayı öğrenenler için en kritik başlangıç adımlarından biri keman yayı tutma tekniğidir. Kulağa önemsiz gelebilir; ancak yay tutuşu sesin kalitesini, çalışın sürdürülebilirliğini ve uzun vadede beden sağlığını doğrudan etkiler. Keman yayı tutma tekniğinin temeli rahatlamış ama kontrolsüz olmayan bir el bileği ve parmak pozisyonundan geçer. Yay sağ elde tutulur; başparmak yayın gövdesiyle (stick) temas halindeyken hafifçe kıvrık olmalıdır. Kesinlikle düz ve gergin tutulmamalıdır; bu, kasılmaya ve ağrıya zemin hazırlar. İşaret parmağı yayın üst kısmına hafifçe yerleştirilir ve baskı transferinin büyük kısmı bu parmak aracılığıyla tele iletilir. Orta parmak ve yüzük parmak yayın etrafında sarılı şekilde destek sağlar. Serçe parmak yayın üst kısmına yerleştirilir ve dengeyi korur; özellikle yayın üst yarısında (ucu) çalırken bu parmağın görevi büyük önem kazanır. Keman yayı tutma tekniğinde dirsek ve bilek de pasif değildir. Tel değiştirirken dirsek yüksekliği değişir; alta geçildiğinde dirsek alçalır, üste geçildiğinde yükselir. Bu hareket omuzdan değil, dirsekten kaynaklanmalıdır. Yay hızı, basıncı ve temasın yerleşimi (köprüye yakın ya da uzak) ses üretimini belirleyen üç temel parametredir. Bu parametreler birbirini etkiler; örneğin köprüye yakın çalarken çok fazla ağırlık kötü ses verirken uzaktayken hafif baskı bile güzel bir ses üretebilir. Keman yayı tutma tekniği, öğretmen gözetiminde öğrenildiğinde çok daha hızlı ve sağlıklı yerleşir; yanlış alışkanlıklar kısa sürede kökleşebilir.