Kedi tımar sorunu denildiğinde akla genellikle kirli ve bakımsız kediler geliyor. Oysa problemin diğer ucu da var: kedi sahiplerinin gereksiz, sık ve kapsamlı tımar uygulamalarıyla kedileri strese soktukları ya da doğal davranışlarını engellediği durumlar. Kedi tımar sorunu bu ikinci boyutuyla çok daha az konuşuluyor. Kediler doğaları gereği kendi kendini temizleyen hayvanlardır. Günde birkaç saat tüylerini, ayaklarını ve yüzlerini temizleyen bir kedi, insan müdahalesi olmadan hijyenik kalabilir. Kedi tımar sorunu bakış açısıyla, düzenli banyo uygulaması bu doğal dengeyi bozabilir. Çoğu kısa tüylü kedi için aylık ya da daha sık banyo, derinin doğal yağ dengesini bozarak cilt kuruluğuna ve kaşıntıya yol açabiliyor. Ebeveynlerin sıkça yaptığı hatalardan biri keratin yapısı taşıyan tüyleri kötü teknikle taramak ya da yanlış alet kullanmak. Kedi tımar sorunu bu uygulamalarda da görünüyor: piyasada satılan bazı tımar aletleri belirli tüy tipleri için uygun değil ve gereksiz çekme ya da koparmayla sonuçlanabiliyor. Bu hem fiziksel rahatsızlık hem de kedide tımar sürecine karşı olumsuz koşullanma yaratıyor. Uzun tüylü kedi sahiplerinin deneyimlediği kedi tımar sorunu daha karmaşık. Bu kedilerin tüyleri gerçekten bakım gerektiriyor ama yanlış sıklıkta ve teknikle yapılan tımar stres tepkisine yol açıyor. Veteriner ziyaretlerinde sedasyonsuz tımar gerektiren durumlara sık rastlanıyor çünkü kediler evde yapılan tımar deneyimlerine bağlı korku ve kaçınma davranışı geliştirmiş oluyor. Tırnak kesimi de aşırı uygulandığında sorun yaratıyor. Bazı kedi sahipleri çok sık ve derinden kesim yaparak kedinin tırnaklarını hassaslaştırabiliyor. Kedi tımar sorunu bu boyutuyla, sık tırnak kesiminin kedinin tırmaçlama davranışını artırabileceğini de gösteriyor, çünkü kedi tırnağı kesik olduğunda daha hızlı bıçaklanıyor ve daha sık bileyleme ihtiyacı duyuyor. Ne yapılabilir? Kedi tımar sorununun önüne geçmek için önce kedinin tüy tipini ve sağlık durumunu anlamak gerekiyor. Kedi dermatologu ya da deneyimli bir veteriner, o kedinin gerçekten ne kadar sıklıkta ve nasıl tımar gerektirdiğini söyleyebilir. İnsan bakım alışkanlıklarını kediye uyarlamak yerine kedinin doğal fizyolojisini anlamak çok daha sağlıklı bir başlangıç noktası.