Farklı kitap türü keşfetmek, çoğu zaman biri zorlayınca başlıyor. Benim için de öyle oldu. Yıllar boyunca kurgu okumaktan kaçındım. "Gerçek olmayan şeylere neden zaman harcayayım?" Gazetecilik yapıyordum, gerçekler önemliydi. Roman bana boş zaman tüketimi gibi görünüyordu. Bir arkadaşım ısrar etti. "Sadece bir tane" dedi. Reddedemedim, bir yolculuk vardı, uzun bir tren yolculuğu. Kitabı aldım, çantaya attım. Farklı kitap türü keşfetmek, o tren yolculuğunda başladı. İlk bölümü okurken işte yine başlıyordu içimde o "bu kurgu, neden zaman harcayayım" sesi. Sonra bir şey oldu, bir karakterin bir sözü bende bir şeye takıldı. Gerçek olmayan bir karakter, gerçek bir his yaratmıştı. Bitirdim kitabı tren istasyonuna varmadan. Ve utandım, çünkü ne kadar uzun süredir direniyor olduğumu fark ettim. Kurgunun bana öğrettiği şey, gazetecilik haberlerinden farklıydı. Olgular değil, insanların iç dünyası. Bir karakterin neden öyle bir karar aldığını anlamak, empatiyi farklı bir yerde eğitiyor. Farklı kitap türü keşfetmek sonunda şunu da fark ettim: "Beğenmeyeceğim" kararını okumadan vermek, bütün bir kapıyı kapatmak demek. Ve o kapının arkasında bekleyen şeyleri hiç görmeden geçmiş olmak. Hâlâ her türü sevmiyorum. Ama artık okumadan karar vermiyorum.