Devising tiyatrosu dramaturgik süreç, mevcut bir dramatik metinden başlamak yerine çalışma grubunun kolektif araştırması aracılığıyla hem içerik hem form üreten bir yaratım metodolojisini tanımlar. Bu metodoloji dramaturg rolünü ve dramaturgik sürecin kronolojisini köklü biçimde yeniden düzenler.\n\nDevising tiyatrosu dramaturgik süreç genellikle üç overlapping aşamada ilerlese de bu aşamaların sınırları akışkan kalmaya devam eder. Birinci aşama araştırma ve materyal üretimdir: tematik bir başlangıç noktasından (bir kavram, bir nesne, bir arşiv belgesi, bir hareket prensibi) hareketle grup atölyeleri aracılığıyla sahne materyali üretilir. İkinci aşama dramaturjik seçim ve yapılandırmadır: üretilen materyalin bir kısmı elenir, bir kısmı dönüştürülür ve aralarında dramaturgik ilişkiler kurulur. Üçüncü aşama sahneleme ve seyirciye sunumdur.\n\nDramaturgik süreçte dramaturg'un konumu, metin temelli tiyatroya kıyasla köklü biçimde farklıdır. Devising tiyatrosu dramaturgik süreç içinde dramaturg, bir „arşivci\" ve „dışarıdan göz\" olarak işlev görür: provalara girerek grubun neyi ürettiğini kayıt altına alır, eğilimleri, tekrarlayan imgeleri ve yapısal çelişkileri işaret eder ama genellikle son kararı yönetmenle birlikte paylaşır ya da yönetmene bırakır.\n\nTarihsel örnekler açısından Complicite, DV8 Physical Theatre ve Forced Entertainment gibi gruplar devising metodolojisinin farklı dramaturgik mantıklarını temsil eder. Her grubun metodolojisi prova süresi, rol dağılımı ve final yapı kararları açısından farklılaşır; bu da devising tiyatrosunun tek bir dramaturgik model olarak tanımlanamayacağını ortaya koyar.