Teknik dokümantasyon hataları, çoğu zaman yazarın değil sürecin yetersizliğinden kaynaklanır. En sık karşılaşılan sorunlar şöyle sıralanabilir. İlk sırada hedef kitle yanlış tanımlanması gelir. Ürünü geliştiren mühendislerin her şeyi bildiği varsayıldığından, son kullanıcı için kritik olan adımlar atlanır. Teknik dokümantasyon hataları içinde en maliyetlisi budur; çünkü yanlış seviyede yazılan belge tümüyle yeniden yazılmak zorunda kalır. İkinci büyük hata pasif yapının aşırı kullanımıdır. "Butona basılır" yerine "Butona basın" yazmak hem daha kısa hem de daha anlaşılırdır. Pasif yapı resmi hissi verse de kullanıcıyı kim ne yapmalı konusunda kafa karışıklığına iter. Adımların atlanması veya sıra dışı sunulması teknik dokümantasyon hatalarının en sinir bozucusudur. Yazar o adımı doğal bulduğu için geçer; okuyucu ise nerede takıldığını anlayamaz. Her belge yazıldıktan sonra o ürünü hiç görmemiş birisi tarafından test edilmelidir. Term ve kavram tutarsızlığı da ciddi bir sorundur: belgenin bir bölümünde "kullanıcı" denirken diğerinde "müşteri" veya "son kullanıcı" geçiyorsa zihinsel yük artar. Teknik belgede kısaltmalar ve terimler için tek bir sözlük tutulmalı, tüm yazarlar aynı kayıt listesini kullanmalıdır. Ekran görüntüsü ve şemaların güncel tutulmaması zaman içinde belgeyi işlevsiz kılar. Sürüm güncellemelerinde görseller metinle eşzamanlı revize edilmezse yanlış yönlendirme olur. Son olarak, belgeyi bir kez yazıp bitmiş saymak yaygın teknik dokümantasyon hatalarından biridir. Belge, ürün gibi yaşayan bir varlıktır; düzenli gözden geçirme ve kullanıcı geri bildirimi döngüsü olmadan eskir.