Brecht epik tiyatro anlayışı, Türk tiyatrosunda hem yoğun biçimde referans alınan hem de en çok yanlış anlaşılan estetik yaklaşımlardan biri. Verfremdung etkisi, yani yabancılaştırma tekniği, pek çok prodüksiyonda biçimsel bir alıntıya dönüşüyor; özünden uzaklaşıyor. Brecht epik tiyatrosunun temel mekanizması nedir? Seyircinin oyuna duygusal olarak gömülmesini engellemek, mesafeli ve eleştirel bir konuma yerleştirmek. Bu amaçla şarkılar, pankartlar, dördüncü duvarın kırılması kullanılıyor. Ama bu teknikler, ideolojik bağlamlarından koparılarak uygulandığında salt estetik bir unsura dönüşüyor. Türk sahnelerinde Brecht epik tiyatrosu uygulamasında şu sorun sıkça görülüyor: Oyunculuk doğalcı kalıyor ama sahneye birkaç Brecht'in pankartı asılıyor. Epik tiyatronun salt dekor unsuru olarak kullanılması, hem yöntemi hem de Brecht'in düşünsel çerçevesini zedeliyor. Bir de eğitim boyutu var. Tiyatro akademilerinde Brecht epik tiyatrosu nasıl öğretiliyor? Tarihsel ve politik bağlamından koparılmış, teknik egzersizler biçiminde aktarılıyorsa, çıkan nesil tekniği biliyor ama anlamıyor. Alternatif: Brecht'i özümsemek için önce neden epik tiyatro geliştirdiğini anlamak gerekiyor. Politik amaç netleşirse teknik daha bilinçli uygulanıyor. Dramaturg desteği, bu anlayışın sahneye doğru aktarılmasında kritik rol oynuyor. Brecht epik tiyatrosu doğru uygulandığında seyirciye güçlü bir perspektif dönüşümü sunar. Yanlış uygulandığında sadece garip bir estetik kalıyor.