Çevresel ürün beyanı EPD, bir ürün ya da hizmetin yaşam döngüsü boyunca çevresel etkilerini ISO 14025 standardı kapsamında şeffaf biçimde aktaran iletişim belgesidir. Yapı malzemeleri, tekstil, ambalaj ve elektronikte giderek zorunlu bir tedarik zinciri belgesi hâline gelmektedir. Çevresel ürün beyanı EPD'nin metodolojik temeli yaşam döngüsü değerlendirmesidir (LCA). ISO 14040/14044 standartları, hammadde çıkarımından üretim, dağıtım, kullanım ve elden çıkarma aşamalarına uzanan tam sistem sınırını tanımlar. EPD genellikle beşikten kapıya (cradle-to-gate), beşikten mezara (cradle-to-grave) ya da beşikten beşiğe (cradle-to-cradle) sistem sınırları çerçevesinde üretilir. Ulusal program operatörleri (NPO) ve ürün kategorisi kuralları (PCR), çevresel ürün beyanı EPD sürecinin standartlaşmasını sağlar. PCR belgeleri, aynı ürün kategorisindeki beyanların karşılaştırılabilir işlevsel birim, sistem sınırı ve etki kategorileri kullanmasını zorunlu kılar. Karşılaştırılabilirlik ilkesi olmaksızın EPD, greenwashing riskine zemin hazırlar. Sektörel kıyaslama kriteri açısından inşaat sektörü EPD uygulamasında öncü konumdadır. Avrupa'da EN 15804 standardı yapı ürünleri için PCR çerçevesini tanımlamış; karbon ayak izi hesabında A1-A5 (yapım aşaması), B1-B7 (kullanım), C1-C4 (yıkım) ve D (geri dönüşüm potansiyeli) modülleri standartlaştırılmıştır. Çevresel ürün beyanı EPD kıyaslama metodolojisinde referans değerler (benchmark) endüstri ortalamaları ya da sektörün en düşük performans diliminin yanı sıra üst çeyrek değerler olarak sunulabilir. Bu kıyaslama, satın alma kararlarında ürün farklılaşması için ölçülebilir bir ölçüt sağlar. AB yeşil kamu alımı (GPP) kriterleri ve çeşitli yeşil bina sertifikasyon sistemleri EPD beyanını puanlama kısıtı olarak tanımlamaktadır.