Motor vuruntu mekanizması kimyasal kinetik açıdan ele alındığında, yanmamış karışımın (end-gas) kendiliğinden tutuşma kinetiğine dayanır. Alev cephesi ilerlerken sıkıştırılan end-gas sıcaklığı ve basıncı yükselir; yeterli aktivasyon enerjisi sağlandığında çok sayıda noktada eş zamanlı otoateşleme gerçekleşir ve bu süreç Arrhenius bazlı kinetik modellerin çözümüyle tanımlanır. Vuruntuyu karakterize eden Livengood-Wu integrali, kinetik gecikme süresi τ(T,p)'nin tersi alınarak krank açısı boyunca integre edilir; integral birliğe ulaştığında vuruntu başlar. τ için kullanılan Douaud-Eyzat korelasyonu, τ = 17,68 · ON^3,402 · p^(-1,7) · exp(3800/T) biçimindedir; burada ON oktan sayısıdır. Bu ifade, yüksek sıkıştırma oranı veya yüksek egzoz geri basıncının vuruntu eşiğini nasıl düşürdüğünü açıklar. Motor vuruntu mekanizması kimyasal kinetik aşamayı takiben basınç dalgası dinamiği devreye girer. Ani otoateşleme, silindir içinde akustik rezonans frekanslarında (çoğunlukla 6-15 kHz) basınç dalgaları üretir. Bu dalgalar, silindirin karakteristik boyut ve geometrisine göre belirlenen radyal ve teğetsel modlarda yayılır. Krank mili üzerinde iletilen bu yüksek frekanslı titreşimler, motor bloğunun rezonans cevabı aracılığıyla gürültüye dönüşür ve akselerometre sinyali olarak algılanır. Vuruntu kontrolü için ECU algoritmaları, her silindirel başına bant geçiren filtre çıktısından vuruntu yoğunluk indeksi (KI) hesaplar. KI belirlenen eşiği aştığında ateşleme avansı geri çekilir; vuruntudan uzaklaşıldığında avans yavaşça MBT'ye yaklaştırılır. Direkt enjeksiyonlu motorlarda yakıtın geç enjeksiyonunun yaptığı soğutma etkisi ek bir vuruntu baskılama mekanizması olarak kullanılmaktadır.