PMSM sargı sıcaklığı tork kapasitesi ilişkisi, termal yönetimin doğrudan motor performansını sınırladığını ortaya koyar. Bakır sargının direnci sıcaklıkla doğrusal arttığından sabit DC bara geriliminde aynı q-ekseni akımı üretmek daha yüksek gerilim düşümü gerektirir; bu durum voltaj kenarında tepe tork kapasitesini kısıtlar. NdFeB sürekli mıknatısların remanans manyetik akı yoğunluğu B_r, sıcaklıkla negatif doğrusal gidişle azalır: B_r(T) = B_r20 · (1 + α_Br · (T - 20)). Tipik Br sıcaklık katsayısı α_Br ≈ -0,11 %/°C olup 120°C'de B_r değeri oda sıcaklığına göre yaklaşık %11 düşer. Akı linkajı ψ_f = N · B_r · A_pm ile doğru orantılı olduğundan PMSM tork sabiti k_T = 3/2 · p · ψ_f de aynı oranda azalır; bu, aynı akım için üretilen torkun düştüğü anlamına gelir. PMSM sargı sıcaklığı tork kapasitesi sınırı, sürekli çalışma ve kısa süreli (tepe) çalışma olmak üzere iki ayrı bölgede ele alınır. Sürekli çalışmada termik denge sıcaklığı izolasyon sınıfını (Class H: 180°C, Class F: 155°C) aşmamalıdır; bu sınır sürekli akım RMS değerini ve dolayısıyla sürekli tork kapasitesini belirler. Tepe tork ise termik zaman sabiti içinde sargının ısı kapasitesi sınır görevi yapar; kalın bakır sarım ve yüksek termal kütleli rotor bu aralığı genişletir. Gelişmiş termal modeller, sargı-yataklama-soğutma kanalı ısıl direncini lümped-parametre devre olarak modelleyerek anlık sıcaklık profilini tahmin eder. ECU tabanlı termik gözlemleyici, sensör olmaksızın bu modeli gerçek zamanlı çalıştırır ve PMSM sargı sıcaklığı tork kapasitesi sınırını dinamik olarak güncelleyerek hem performansı hem de izolasyon ömrünü optimize eder.