Güneş sisteminin nasıl ortaya çıktığını anlamak, gezegenin neyden yapıldığını bilmekten çok daha derin bir hikaye. Gezegen oluşumu milyonlarca yıl süren, toz ve gazdan katı kütlelere uzanan bir dönüşüm hikayesi. Hikaye bir bulutsudan başlar. 4,6 milyar yıl önce Samanyolu'nun bir kolunda gaz ve toz bulutundan oluşan devasa bir yapı vardı. Bir süpernova patlaması ya da başka bir olay bu bulutsunun çökmesine yol açtı. Çökerken dönen bulut, merkezde yoğunlaşmaya başladı, bu yoğun merkez zamanla Güneş'e dönüştü. Gezegen oluşumu ise Güneş'in etrafında kalan toz ve gaz diskinde gerçekleşti. Bu diske "protoplanet diski" ya da "akreasyon diski" denir. Milyarlarca küçük parçacık birbirine çarptı ve yapıştı. Küçük parçacıklar birleşerek santimetre büyüklüğünde kütlelere, onlar da kilometre ölçeğindeki "planetezimaller"e dönüştü. Planetezimaller büyüdükçe kütleçekimleri de güçlendi. Daha fazla malzeme çektiler, daha büyük kütleler oluşturdular. Bu süreç "akreasyon" olarak adlandırılır. Milyonlarca yıl boyunca çarpışmalar, birleşmeler ve parçalanmalarla sekiz gezegen biçimlendi. Gezegen oluşumu konumdan da etkilendi. Güneş'e yakın bölgelerde sıcaklık yüksek olduğundan buz ve gaz yoğunlaşamadı. Bu yüzden iç gezegenler (Merkür, Venüs, Dünya, Mars) kayalık yapıya sahip. Dışarıda soğuk bölgelerde ise buz ve gaz birikebildi, bu sayede Jüpiter ve Satürn gibi gaz devleri oluştu. Dünya'nın tek ve büyük uydusu Ay'ın oluşumu ise farklı bir süreç. Büyük çarpma hipotezine göre Mars büyüklüğünde bir cisim, genç Dünya'ya çarptı. Bu çarpışmanın kopardığı malzeme zamanla Ay'ı oluşturdu.