Amatör astronomi dürbün hayal kırıklığı, bu alana yeni ilgi duyanların çoğunun erken dönemde yaşadığı bir deneyimdir. Gökyüzü fotoğraflarında görülen renkli nebula spiralleri, çarpıcı çift yıldız görüntüleri ve keskin gezegenler hayale davet eder. Gerçeklik genellikle daha mütevazıdır. Amatör astronomi dürbün hayal kırıklığının ilk kaynağı beklenti yönetimidir. Hubble Uzay Teleskobu görüntüleri uzun süreli pozlama fotoğrafçılığının ürünüdür; çıplak gözle ya da temel bir dürbünle bu görüntülere benzer bir şey görmek mümkün değildir. Orion Nebulası iyi koşullarda bulanık bir yama olarak görülür; pembe spiral değil. Çoğu gezegen eğitimli göz için de oldukça küçük kalır. Amatör astronomi dürbün hayal kırıklığının teknik boyutu da önemlidir. Pazarda "1000× büyütme!" ibaresiyle satılan ucuz dürbünler optik kalite açısından son derece yetersizdir. Büyütme güç değildir; kullanışlı büyütme aperture (açıklık çapı) ile sınırlıdır ve kalitesiz optik yüksek büyütmede bulanık ve renkli saçılmalı görüntü üretir. Bu dürbünlere para harcamak hayal kırıklığını garanti eder. Bir başka amatör astronomi dürbün hayal kırıklığı kaynağı ise ışık kirliliğidir. Kent veya kent yakınında yapılan gözlemler, gökyüzünün büyük bölümünü yıkayan ışık perdesi altında gerçekleşir. Bazı nesneler ancak karanlık gökyüzünden görülebilir. Bu hayal kırıklıklarından kaçınmak mümkündür. Gerçekçi beklentilerle başlamak, kaliteli ama mütevazı bir donanım seçmek, gözlem konumunu dikkatlice seçmek ve sabırlı olmak, bu pratikler amatör astronomiyi kalıcı bir zevke dönüştürür. Hayal kırıklığının nedeni gökyüzü değil, yönetilmemiş beklentilerdir.