Org pipo ses karakteri, hava sütunu titreşiminin boru malzemesi, geometrisi ve uç koşullarıyla olan kompleks etkileşiminden doğar. Borulu orgların sesini belirleyen en temel değişkenler pipo malzemesi (metal ya da ahşap), pipo formu (açık ya da kapalı uç) ve kesit geometrisidir. Org pipo ses karakteri açısından metal borular, ağırlıklı olarak kalay-kurşun alaşımı (tin-lead, Sn:Pb), keskin, parlak ve harmonik açıdan zengin tını üretir. Yüksek kalay oranı (örneğin %90 Sn) parlaklığı artırırken yumuşak kurşun oranı ısındırma etkisi yapar; bu nedenle alaşım oranı sesi tasarlayan kritik bir değişkendir. Flüt ailesi için kullanılan geniş borular daha az harmonik içerikle sinüs dalgasına yakın yumuşak ton verirken ince Principal borular harmonik açıdan daha parlak ve yönselliktir. Ahşap pipolar org pipo ses karakteri açısından metal boru alternatifleriyle kıyaslandığında daha mat, daha odunsu ve sıcak tını sunar. Akustik açıdan ahşabın poroz yapısı bazı frekans bileşenlerini emer; bu durum özellikle seslenme (speech) hızı ve harmonik spektrumda farklılaşmaya neden olur. Kare ya da dikdörtgen kesitli ahşap borular, yuvarlak kesitli metal borulara kıyasla farklı mod dağılımı ortaya çıkarır. Kapalı uç (stopped pipe) konfigürasyonu org pipo ses karakterini kökten değiştirir: teorik olarak kapalı bir pipo aynı uzunluktaki açık pipoya göre bir oktav daha derin ses verir ve tek harmonikleri (1., 3., 5.) vurgular. Bu özellik özellikle 8 ayak yerine 16 ayak ses üretimi gereken durumlarda pipo uzunluğunu yarıya indirme avantajı sağlar.