Evin en yüksek kitaplığında kurulmuş bir kedi, bu sahne tanıdık geliyordur. Kedi yüksek yer sevgisi rastgele bir tercih değil; evrimsel, psikolojik ve güvenlik güdüleriyle şekillenmiş derin bir içgüdü. Kedi yüksek yer sevgisinin en temel nedeni, yırtıcı içgüdüsüyle ilgili. Vahşi atalarından miras kalan bu davranış, yüksek bir noktadan avını izlemek ve tehlikeleri önceden fark etmek üzerine kurulu. Evcilleşmiş olsalar da kediler bu içgüdüyü hâlâ taşıyor. Dolabın üstünden salonu izlemek, onlara aynı bakış açısını veriyor. Güvenlik hissi de kedi yüksek yer sevgisinin önemli bir parçası. Yüksek bir yerde kedi, yalnızca bir yönden yaklaşılabileceğini biliyor, yukarıdan değil. Bu durum potansiyel tehditlere karşı savunmasız kalmama hissi sunuyor. Evde başka hayvanlar ya da ziyaretçiler olduğunda bu davranış daha belirgin hale geliyor. Isı da bu tercihi etkiliyor. Sıcak hava yukarıya doğru hareket eder ve yüksek raflar evde en sıcak noktalar arasında yer alır. Kedi bu fizik kuralından habersiz olsa da içgüdüsel olarak daha sıcak, konforlu noktalara yönelme eğilimi gösteriyor. Bir de statü meselesi var. Özellikle çok kedili hanelerde sosyal hiyerarşi mekanı bölüşmeyle şekilleniyor. Dominant kedi genellikle en yüksek yeri işgal ediyor. Bu da kedi yüksek yer sevgisinin sosyal bir boyutu olduğunu gösteriyor. Bu içgüdüyü bastırmak yerine ona alan açmak, kedilerin psikolojik ihtiyaçlarını karşılamak açısından çok daha sağlıklı. Kedi rafları veya kedi ağaçları güvenli yüksek noktalar sunarak hem bu içgüdüye yanıt veriyor hem de mobilyaları koruyor.