Kamera pozlama sistemi, sahnenin ışığını ölçerek uygun poz kombinasyonunu (enstantane, diyafram, ISO) belirler. Bu ölçümü gerçekleştiren ışık ölçüm modları fotoğraf dünyasında temel bir teknik anlayış gerektirir; hangi modun ne zaman kullanılacağı, sonucun doğru pozdan ne kadar sapacağını doğrudan etkiler. Matris ölçüm (matrix, evaluative, multi-zone), çerçeveyi onlarca veya yüzlerce bölgeye böler, her bölgenin aydınlatma değerini ölçer ve bir algoritma aracılığıyla ağırlıklı ortalama hesaplar. Modern sistemlerde bu algoritma sahne içeriğini, aktif odak noktası konumu, yüz tespiti, hareket vektörü, da hesaba katar. Işık ölçüm modları fotoğraf uygulamasında matris modu çoğu sahne için en tutarlı sonucu üretir; ancak sahne belirgin bir ton baskınlığı içerdiğinde, kar sahnesi, karanlık orman, algoritma kandırılabilir. Nokta ölçüm (spot metering), çerçevenin merkezi veya odak noktasına karşılık gelen küçük bir alan, genellikle kare alanının yüzde 1-5'i, üzerinden ölçüm yapar. Arka ışık sahnelerinde, parlak bir arka plan önündeki öznenin doğru pozlanması için tercih edilir. Ölçülen alanın orta gri (18% gray) olarak yorumlandığını bilmek kritiktir: beyaz bir yüzeyin spot ölçümü, kamera onu orta griye indirgeyeceğinden az pozlama üretir. Işık ölçüm modları fotoğraf pratiğinde bu nüansı kavramak, doğru poz telafi (exposure compensation) uygulamasının temelidir. Merkez ağırlıklı ölçüm (center-weighted metering), çerçevenin tamamını ölçer; ancak ağırlığın büyük kısmını merkez daireye verir ve kenarlara doğru azalır. Matris ve spot ölçüm arasında bir denge sunar; tahmin edilebilirliği nedeniyle manuel poz hesaplamalarına yakın bir çalışma tarzı benimseyenlerce tercih edilir. Hangi ışık ölçüm modları fotoğraf senaryosunda kullanılmalı? Hızlı değişen aydınlatma koşullarında matris güvenli; kontrollü stüdyo ortamında spot daha kesin; portre ve köklü sokak fotoğrafında merkez ağırlıklı dengeli bir tercih sunar. Poz değeri kilitleme (AE-Lock) ile birleştirildiğinde spot ölçüm, yeniden kadrajlama esnekliği kazandırarak hem matrisin esnekliğini hem de noktanın kesinliğini tek iş akışında birleştirmeyi mümkün kılar.