"Bırak biraz ağlasın, alışır." Bu tavsiye kuşaktan kuşağa aktarılan, ebeveynlik sohbetlerinde hâlâ sıkça duyulan bir kalıp. Bebek ağlayarak uyutma zararı söz konusu olduğunda ise tablo biraz daha karmaşık, ve bu karmaşıklık çoğunlukla görmezden geliniyor. "Ağlayarak uyutma" ya da extinction yöntemi, bebeğin gece ağlamasına müdahale etmeden zamanla uyku düzeni kazanmasını hedefliyor. Bazı uyku uzmanları bu yöntemi destekliyor, bazıları ise önemli çekinceler taşıyor. Meseleyi siyah-beyaz bir doğru-yanlış tartışmasına indirgemek yerine, bebek ağlayarak uyutma zararı iddialarının neye dayandığına ve hangi bağlamlarda geçerli olduğuna bakmak daha verimli. Yöntemin destekçileri şunu söylüyor: kısa vadeli ağlama evresi geçince hem bebek hem ebeveyn daha düzenli uyku elde ediyor. Bazı araştırmalar yöntemin uzun vadede bebek psikolojisine zarar vermediğini öne sürerken diğerleri bu sonuçların ölçüm araçlarının yetersizliğinden kaynaklandığını savunuyor. Kortizon seviyeleri üzerinden yürütülen tartışmalar da benzer biçimde sonuçlanmıyor: bazı çalışmalar bebeklerin dışarıdan sakinleşmiş göründüğü halde fizyolojik stres düzeylerinin yüksek kalmaya devam ettiğini saptıyor. Bebek ağlayarak uyutma zararı tartışmasında görmezden gelinen bir nokta var: her bebek aynı değil. Bağlanma güçlüğü yaşayan, erken doğan ya da mizacı hassas bebekler için bu yöntemin etkisi farklı biçimlerde ortaya çıkabiliyor. Tek tip bir uyku yöntemi tüm bebeklere uymaz; ailenin durumu, bebeğin yaşı ve sağlık profili bu kararı şekillendirmelidir. Eleştirinin asıl hedefi şu: yöntemin tek doğru çözüm gibi sunulması. "Şımarıtmadan" ya da "gece kaldırılmadan" uyutma söylemi, bebeğin gece ağlamasını manipülasyon olarak konumlandırıyor. Oysa gece ağlaması gelişimsel bir ihtiyacın dışavurumu, açlık, rahatsızlık, kaygı, fiziksel bir sorun ya da yalnızca bağlanma ihtiyacı olabilir. Bebek ağlayarak uyutma zararı iddialarının aşırı genelleştirilmesi de ayrıca sorunlu. Bu yöntemi hiç denemeden kesinlikle zararlı ilan etmek, mevcut araştırmaların ötesine geçen bir kesinlik iddiası taşıyor. Benzer şekilde "zararsızdır" iddiası da aynı aşırılığı barındırıyor. Yapıcı bir yaklaşım ne diyor? Uyku düzenleme kararları pediatri uzmanıyla birlikte alınmalı, bebeğin yaşı ve sağlık durumu gözetilmeli, ebeveynin kendi kapasitesi de değerlendirmeye katılmalı. Mükemmel bir uyku yöntemi yok; en iyi yöntem, aile için sürdürülebilir ve bebeğin ihtiyaçlarını gözeten yöntem.