Temporal anti-aliasing çalışma prensibi, birden fazla karedeki alt piksel örneklemesini biriktirimli (accumulated) olarak birleştirerek yüksek kaliteli kenar yumuşatma elde etme temeline dayanır. Tek karedeki MSAA'dan farklı olarak TAA bu maliyeti zamana yayar; her kare hafif farklı örnekleme konumu (jitter) ile render edilir ve geçmiş karenin katkısı üssel ağırlıklı hareketli ortalama (EMA) ile harmanlanır. Temporal anti-aliasing çalışma prensibinin en kritik alt sorunu hareketli nesnelerin hayalet (ghosting) ve iz (trailing) artefaktı üretmesidir. Bu sorunu çözmek için hız vektör haritası (motion vector buffer) kullanılır. Mevcut karedeki her piksel, hız vektörü aracılığıyla önceki karede karşılık geldiği konuma (reprojection) taşınır. Ancak kenar piksellerinde veya yeni görünür alanlarda (disocclusion) geçerli geçmiş örnek bulunamaz; bu durumda önceki kare katkısı düşürülür veya sıfırlanır. Renk kırpma (color clipping / clamping), hayalet azaltmanın ikinci mekanizmasıdır. Önceki kare değeri komşu piksel renk değerlerinin oluşturduğu min-max kutusu (AABB) ya da varyans elipsoid içinde kalacak şekilde kısıtlanır. Bu işlem yakınsama hızıyla hayalet azaltma arasında doğrudan denge oluşturur: agresif kırpma ghosting'i önler ama zamansal birikimi azaltır ve titreme (shimmer) üretir. Yumuşak kırpma ve uyarlanır bant genişliği bu dengeyi optimize etmenin tercih edilen yöntemidir. Temporal anti-aliasing çalışma prensibi, DLSS ve FSR gibi yapay zeka destekli süper örnekleme yöntemlerinin temel çerçevesini de oluşturur. Bu yöntemler TAA'nın zamansal birikimi mantığını öğrenilmiş yükseltme ağlarıyla genişletir; düşük çözünürlükte render edilen sahneyi önceki yüksek çözünürlüklü kare ile birleştirerek hem anti-aliasing hem de çözünürlük yükseltmeyi eş zamanlı gerçekleştirir.