Pasif enerji tasarımı, mekanik sistemlere bağımlılığı en aza indirerek binanın doğal iklim koşullarından yararlanmasını sağlayan mimari bir stratejidir. Temel hedef, ısıtma ve soğutma ihtiyacını yapının formu ve kabuğu aracılığıyla karşılamaktır. Pasif enerji tasarımının ilk ilkesi güneş yöneliminin doğru kurgulanmasıdır. Kuzey yarımkürede güney cepheye bakış açısı optimize edilirse kış güneşinden maksimum ısı kazanımı sağlanır. Buna karşın yaz güneşi, saçak ve gölgeleme elemanlarıyla kontrol altına alınır. İkinci kritik unsur yalıtım kalitesidir. Yüksek yalıtım değerine sahip duvarlar, çatılar ve çift ya da üçlü camlı pencereler ısı kaçışını önemli ölçüde engeller. Pasif enerji tasarımı standartlarında hava sızdırmazlığı da en az yalıtım kadar önemlidir. Üçüncü unsur ısıl kütle kullanımıdır. Beton, taş veya tuğla gibi yüksek ısıl kütleli malzemeler gündüzleri ısı depolar, geceleri bu enerjiyi iç mekâna verir. Sıcak iklim bölgelerinde bu özellik soğutma yükünü azaltır. Doğal havalandırma da pasif enerji tasarımının ayrılmaz parçasıdır. Pencere konumlandırması, baca etkisi ve çapraz havalandırma yoluyla mekânlar, elektrik harcamadan serinletilebilir. Son olarak gün ışığından yararlanma tasarımı, aydınlatma enerjisini azaltır. Tüm bu stratejiler birlikte uygulandığında yapı enerji tüketimini yüzde elli ile yetmişe varan oranlarda düşürebilir.