Biberonu bırakma yöntemi konusunda internet dolusu tavsiye var. Ben hepsini okudum, not aldım, liste yaptım. Ama gerçek deneyim bambaşka bir şeydi. Kızım iki buçuk yaşındaydı ve biberon hâlâ uyku ritüelinin vazgeçilmez parçasıydı. Pediatrist 'en geç üç yaşına kadar bırakın' dedi. Ben bunu altı ay öne almak istedim. Denediğim ilk biberonu bırakma yöntemi 'ani bırakma'ydı. Üç gece boyunca hiç vermeyecektim. İlk gece iki saat ağladı. Ben de ağladım. İkinci gece yine saatler sürdü. Üçüncü gece boyun eğdim. Yöntem bende işe yaramadı. Sonra kademeli geçişi denedim. Önce gece uyku biberonunu su ile doldurdum, süt tadı yoktu, ilgisi azaldı. İki hafta sonra biberonun ucunu biraz kestim; akış değişmişti, hoşuna gitmedi. Sonra 'biberon kayboldu' hikayesini anlattım ve yerine büyük kız bardağı koydum. Bunu heyecanla anlattığım için mi kabul etti, yoksa hazır mıydı bilemiyorum, ama kabul etti. Biberonu bırakma yöntemi konusunda şunu öğrendim: her çocuk farklı zamanlamada, farklı yöntemle hazır oluyor. Benim kızıma 'hikaye anlatımı' işe yaradı; başka bir çocuğa farklı bir şey işe yarar. Asıl püf nokta çocuğun alışkanlığına yabancı bir şey sokmak değil, ona yeni bir ritüel sunmak.