Son birkaç yıldır kuantum donanımındaki kübit sayısı artışı dikkat çekici, fakat asıl darboğazın ölçeklenebilir hata düzeltme olduğunu düşünüyorum. Yüzey kodları, kat kodları, LDPC tabanlı yaklaşımlar derken literatür hızlı ilerliyor ama mantıksal bir kübiti güvenilir tutmak için gereken fiziksel kübit oranı hâlâ binler seviyesinde. Bu oran düşmediği sürece uygulamalı algoritmaların donanım üzerinde anlamlı çalışması zor görünüyor. Bir tarafta donanım ekipleri bağlantısallığı ve eşik altı hata oranını iyileştirmeye çalışırken, diğer tarafta yazılım tarafı dekoder gecikmesini düşürmeye uğraşıyor. Sizin görüşünüz ne? Yakın vadede asıl ilerleme dekoder verimliliğinden mi gelecek, yoksa fiziksel kübit kalitesindeki sıçramalar daha belirleyici mi olacak? Yumuşatılmış sentaks dışında, NISQ tarzı hata azaltma tekniklerinin gerçekten köprü kuracağına inanıyor musunuz, yoksa bunlar yalnızca demo amaçlı mı kalıyor? Topluluğun pratik kuantum üstünlüğüne dair beklenti zaman çizelgesini de merak ediyorum.