Yıllardır aynı tartışmayı yapıyoruz ve ortada çok fazla ilerleme yok. Bu kez biraz daha somut konuşmak istiyorum, eleştirim de var ama yapıcı kalmaya çalışacağım. İlk altyapı sorunu eğitim. Üniversitelerde animasyon eğitimi var, ancak çoğunda mezun olunca sektöre adım atacak yetkinlik kazandırılmıyor. Müfredat çoğu zaman teorik ağırlıklı, pratik üretim deneyimi az. Üretimden gelmemiş öğretim kadrosu pipeline kültürünü aktaramıyor. Mezun olan öğrenci motion design'a ya da reklam sektörüne kayıyor, çünkü hikaye odaklı animasyon için ne stüdyo var ne de iş. İkincisi ekosistem eksikliği. Bir sektörün sağlıklı işlemesi için karşılıklı bağımlı bir ağ gerekiyor: storyboard artisti, character designer, rigger, layout artist, animator, lighting artist, compositor. Bizde bu uzmanlık alanları yeterince ayrışmadığı için herkes her şeyi yapmaya çalışıyor, hiçbiri derinleşemiyor. Yurt dışında 15 yıl rigger olarak çalışıp uzmanlaşmış bir profesyonel var, bizde aynı kişi rigger, animator ve compositor. Üçüncüsü yayıncı tarafı. Yerli yayıncı animasyon yapımına yatırım yapmaktan kaçınıyor. Yapımcılar uzun metrajı pas geçip web serisi formatına yöneliyor, çünkü maliyeti daha düşük. Ama web serisi formatında uzun vadeli marka inşa etmek zor. Bu kısır döngü kırılmıyor. Dördüncüsü pipeline kültürü. Büyük yapımlarda kullanılan asset management, version control, render farm, shot tracking gibi pipeline araçları küçük stüdyolarda yok. Manuel takip ediliyor, dosyalar e-posta ile gönderiliyor, versiyon karmaşası çıkıyor. Bu sadece teknik değil, kültürel bir eksiklik. Beşincisi devlet desteği. Sinema sektörüne destek var ama animasyona özel destek sınırlı. Animasyon yapım süresi sinemadan uzun olduğu için aynı destek mekanizmaları işlemiyor. Ayrı bir destek modeli geliştirilmesi gerekiyor. Benim önerilerim: Üniversitelerin sektörle daha sıkı iş birliği yapması. Pipeline bilgisi olan eski sektör çalışanlarının ders vermesi. Öğrencilerin gerçek projelerde stajyer olarak çalışabileceği yapıların kurulması. Küçük stüdyoların kolektif çalışması. Tek bir stüdyonun çözemediği pipeline problemini birlikte çözmek. Açık kaynak pipeline araçlarını birlikte adapte etmek. Festival ve gösterim platformlarının çoğaltılması. Yapımcının işini gösterebileceği ortamlar ne kadar çoksa o kadar üretim yapılır. Siz hangi altyapı sorunlarını daha kritik görüyorsunuz? Sektörde çalışan arkadaşlar varsa kendi deneyimlerinden ne ekleyebilirsiniz? Eleştirmek kolay ama çözüm üretmek için ortak akıl şart.