Sabah kahvemi demlerken aklıma takıldı. Suyun sıcaklığı, demleme süresi, kahvenin öğütülme inceliği derken aslında küçük bir ekstraksiyon deneyi yapıyoruz. Bunu fark ettikçe mutfakta yaptığımız neredeyse her şeyin altında bir kimya gerçeği olduğunu görüyorum. Mayalanma, karamelizasyon, Maillard tepkimesi, asit-baz dengesi... Liste epey uzun. Benim kafamı kurcalayan şey şu: insanların büyük çoğunluğu kimyayı sadece okul döneminde formül ezberlediği bir ders olarak hatırlıyor. Oysa çamaşır deterjanı seçerken yüzey aktif madde ile etkileşen lekenin yapısını bilmek bile pratik bir kazanım sağlıyor. Mutfak tezgâhında sirkenin neden mermeri yıprattığını anlamak da öyle. Sizce kimya konusundaki gündelik farkındalık son yıllarda nasıl bir seyir izliyor? Etiket okuma alışkanlığı yaygınlaşıyor mu, yoksa bilgi yığını içinde insanlar daha mı kafa karışıklığı yaşıyor? Bir tarafta içeriklerin nasıl çalıştığını merak eden bir kesim, diğer tarafta her kimyasal kelimesini tehlike sinyali olarak okuyan bir kesim var gibi geliyor bana. Benim gözlemim, mutfak veya temizlik bağlamında konu anlatıldığında insanların gözünün açıldığı yönünde. Soyut sembollerle değil, ekmek hamurunun neden kabardığı veya soda ile sirke karıştırınca neden köpürdüğü üzerinden konuştuğumuzda iletişim çok kolaylaşıyor. Siz çevrenizde ne tür bir tablo görüyorsunuz? Kimya okuryazarlığı için sizce hangi alan en iyi giriş kapısı oluyor: mutfak mı, temizlik mi, kozmetik mi, yoksa bambaşka bir alan mı?