Yıllar içinde kariyer kararlarımın çoğunu zamanında doğru bulmuştum. Bölüm seçimi, danışman tercihi, proje değişiklikleri, sonradan keşke dediğim noktalar olsa da çoğunu kabullenebiliyorum. Yine de bir tane var ki, hâlâ üzerinden geçtiğimde içim sızlıyor. Doktoranın ilk iki yılını gereksiz bir kibirle geçirdim, dışarıdan birinin söylemesini bekledim, oysa kendim de fark edebilecek durumdaydım. O dönemde grup toplantılarında diğer arkadaşların sunumlarını teknik açıdan dinler, eleştiri yapardım. Geriye dönüp baktığımda eleştirilerimin bir kısmı yerindeydi, ama büyük bölümü kendi pozisyonumu güçlendirmek için yapılmıştı. Bunu kimse bana açıkça söylemedi, çünkü grup içinde herkes nazikti. Danışmanım ima etmeye çalıştı, ben ima edileni almadım. Yıllar sonra arkadaşlarımdan biri başka bir bağlamda "o dönem seninle konuşmak yorucuydu" dedi. O cümleyi duyduğum gece çok geç saatlere kadar uyuyamadım. Kariyerimin teknik tarafında çok büyük bir kayıp yaşamadım, yayınlarım çıktı, projem yürüdü, mezuniyet vakti geldi. Ama insan ilişkileri tarafında o iki yılın izleri çok uzun süre devam etti. Bazı arkadaşlarımla sonradan bağı yeniden kurmak haftalar değil yıllar aldı. Bir kısmı ile hiç tam toparlanamadı. En büyük pişmanlığım, başkalarının sözlü uyarısını beklediğim için kendi içsel sezgime kulak vermemekti. Aslında haftada bir kez 10 dakika kendime dürüst soru sorsam ("bugün ne yaptım, kime nasıl davrandım") bu süreç çok daha erken kapanırdı. Pek çok kibir aslında dışarıdan değil içeriden fark edilebiliyor, sadece bakmak için cesur olmak yetiyor. Yeni başlayan arkadaşlara bu konuda söylemek istediğim tek şey şu: teknik becerilerinizi ne kadar dikkatle gözden geçiriyorsanız, ilişki tarzınızı da o kadar dikkatle gözden geçirin. Kimse açıkça söylemediği için yanlış davranmadığınızı düşünmek tehlikeli bir varsayım. Çevrenizdeki insanlar genellikle nazik kalmayı seçer, bu nezaket onay olarak okunmamalı. Bir de küçük bir notum var, danışmanların ima dilini öğrenmek çok kıymetli. Doğrudan söylenmeyen geri bildirimleri okuyabilmek bence akademinin görünmez yeteneklerinden biri.